In t landschop van voelwottergoaten
In t landschop van voelwottergoaten gruit aaltied oaventuur
k Loop voak eem in dij wereld doar wel vief kwartaar in t uur
Ik floit de goldvink noar mie tou, wie hebben wat proaterij
Terwiel dat n keudeldoemke n kraai verneukt mit zien zingerij
De hoaneschrobber draigt boven t bos mit dood en verdaarf
n Raaiger zuikt zien stee op t Schot en spoit mit widde vaarf
En as de haarst zien zail loat zain en t gruin moakt stee veur gold
t Leste swaalfke zuikt t zuden as t leste bloadje vaalt
Din heurk inains de kollen doar hoog aan duutse zied
Ze kommen van t Wad noar Westerwolle, blieven hier tot veurjoarstied
De zunne stoat leeg, zien sjars is vot in dizze leste doagen
Ik noar huus, goldvink gait mit en liekt mie wat te vroagen
Refraain:
Ik verzoep in mien gedachten in n mengelmous van geluud
Of t nou zummer, veurjoar, winter is dat moakt din nait meer uut
In t landschop van voelwottergoaten gruit aaltied oaventuur
k Loop voak eem in dij wereld doar wel vief kwartaar in t uur
Mit n winstgevuil van twiefel mit drang om haard te vluiken
Mor k hol mie stil omreden dat ik heb hier niks te zuiken
k Bin hier n dail van d eerde zo aaltenduvel klaain
Sums bin k het speur wat biester, sums wil k het speur nait zain
De vrömdeling op de Laidieke vindt zokzulf n haile guut
t Is Maimoand waarm en diezeg de tied dij wil veuruut
Zien neefke, n gele gorre perbaart Beethovens viefde aals mor weer
t Is n drokte van jewelste, boeren binnen met jirre hin en weer
Twij holtdoeven op n takke snoetjekovveln mit mekoar
Blaauwsteern daanst boven t wotter op t zulfde stee geliek as t leste joar
En el paisaje de los agujeros de agua para aves
En el paisaje de los agujeros de agua para aves siempre crece la aventura
A menudo camino en ese mundo donde cinco cuartos de hora en una hora
Silbo al jilguero hacia mí, tenemos algo de charla
Mientras un mirlo acaba con un cuervo con su canto
El águila pescadora planea sobre el bosque con muerte y destrucción
Un zarapito busca su lugar en el Schot y salpica con blanco barro
Y cuando el otoño muestra su vela y el verde se tiñe de dorado
El último vencejo busca el sur cuando cae la última hoja
Entonces escucho de repente a los carboneros allá arriba en la colina
Vienen desde el Wad hacia Westerwolde, se quedan aquí hasta la primavera
El sol está vacío, su brillo se ha ido en estos últimos días
Yo hacia casa, el jilguero me sigue y parece querer preguntarme
Estribillo:
Me ahogo en mis pensamientos en una mezcla de sonidos
Ya sea verano, primavera, invierno, ya no importa
En el paisaje de los agujeros de agua para aves siempre crece la aventura
A menudo camino en ese mundo donde cinco cuartos de hora en una hora
Con una sensación de duda con ganas de volar alto
Pero me quedo quieto porque aquí no tengo nada que buscar
Soy parte de la tierra tan diminuto como el diablo
A veces soy el rastro de una bestia, a veces no quiero ver el rastro
El forastero en el Laidieke se encuentra muy bien a sí mismo
Es el cálido mes de mayo y el tiempo avanza
Su sobrino, un gorrión amarillo, intenta tocar la quinta de Beethoven una y otra vez
Es un ajetreo total, los agricultores van de un lado a otro con sus arados
Dos tórtolas en una rama se acicalan mutuamente
El azulón baila sobre el agua en el mismo lugar que el año pasado