Cabelo Branco É Saudade
Mais uma noite perdida
Mais uma noite de fado
É mais um dia de vida
A recordar o passado
Amar demais, é doidice
Amar de menos, maldade
Rosto enrugado, é velhice
Cabelo branco é saudade
Saudades são pombas mansas
A que nós damos guarida
Paraíso de lembranças
Da mocidade perdida
Se a neve cai ao de leve
Sem mesmo haver tempestade
O cabelo cor da neve
Ás vezes não é da idade
Pior que o tempo, em nos pôr
A cabeça encarnecida
São as loucuras de amor
São os desgostos da vida
Para o passado não olhes
Quando chegares a velhinho
Porque é tarde e já não podes
Voltar atrás ao caminho
Wit Haar Is Gemis
Weer een verloren nacht
Weer een nacht vol fado
Het is weer een dag van leven
Om het verleden te herinneren
Te veel houden van, is gekte
Te weinig houden van, is kwaad
Een gerimpeld gezicht, is ouderdom
Wit haar is gemis
Gemis zijn vredige duiven
Die wij onderdak geven
Paradijs van herinneringen
Van verloren jeugd
Als de sneeuw zachtjes valt
Zonder dat er een storm is
Is het haar de kleur van sneeuw
Soms niet van de leeftijd
Erger dan de tijd, die ons maakt
Met een verhard hoofd
Zijn de liefdesverdriet
Zijn de teleurstellingen van het leven
Kijk niet terug naar het verleden
Als je oud en grijs bent
Want het is te laat en je kunt niet
Terug naar het pad.