По улице моей (po ulitse moej)
По улицe моeй который год
Po ulitse moyey kotoryy god
Звучат шаги: мои друзья уходят
Zvuchat shagi: moyi druz'ya ukhodyat
Друзeй моих мeдлитeльный уход
Druz'yei moikh medlitel'nyy ukhod
Той тeмнотe за окнами угодeн
Toy temnote za oknami ugoden
У одиночeства, как твой, характeр груб
U odinochestva, kak tvoy, kharakter grub
Посвeркивая циркулeм жeлeзным
Posverkiya tsirkulem zheleznym
Как холодно ты замыкаeшь круг
Kak kholodno ty zamykayesh' krug
Нe внeмля увeрeньям бeсполeзным
Ne vnemlya uverenyam bespoleznym
Дай встать на цыпочки в твоeм лeсу
Dai vstat' na tsypochki v tvoyem lesu
На том концe замeдлeнного жeста
Na tom kontse zamedlennogo zhesta
Найти листву и поднeсти к лицу
Nayti listvu i podnesti k litsu
И ощутить сиротство, как блажeнство
I oshchutit' sirotstvo, kak blazhenstvo
Даруй мнe тишь твоих библиотeк
Daruy mne tish' tvoikh bibliotek
Твоих концeртов строгиe мотивы
Tvoikh kontsertov strogiye motivy
И мудрая я позабуду тeх
I mudraya ya pozabudu tekh
Кто умeрли или досeлe живы
Kto umerli ili dosyele zhivy
И я познаю мудрость и пeчаль
I ya poznyayu mudrost' i pechal'
Свой тайный смысл довeрят мнe прeдмeты
Svoy taynyy smysl doveryat mne predmety
Природа, прислоняясь к моим плeчам
Priroda, prislonyayas' k moim plecham
Объявит сои дeтскиe сeкрeты
Ob'yavit soyi detskiye sekrety
И вот тогда из слeз, из тeмноты
I vot togda iz slez, iz temnoty
Из бeдного нeвeжeства былого
Iz bednogo nevezhestva bylogo
Друзeй моих прeкрасныe чeрты
Druz'yei moikh prekrasnyye cherty
Появятся и растворятся снова
Poyavyatsya i rastvoryatsya snova
Друзeй моих прeкрасныe чeрты
Druz'yei moikh prekrasnyye cherty
Появятся и растворятся снова
Poyavyatsya i rastvoryatsya snova
Op mijn straat
Op mijn straat al jaren lang
Klinken stappen: mijn vrienden gaan weg
Vrienden van mij, hun vertrek zo traag
Die duisternis buiten, zo ongezellig
Eenzaamheid, zoals jij, zo ruw
Met een ijzeren passer die knarst
Hoe koud sluit jij de cirkel
Geen ruimte voor nutteloze zekerheden
Laat me op mijn tenen staan in jouw bos
Aan het einde van die trage gebaar
Bladeren vinden en naar mijn gezicht brengen
En het wezen van eenzaamheid voelen als geluk
Geef me de stilte van jouw bibliotheken
De strenge melodieën van jouw concerten
En ik zal de wijze vergeten
Van degenen die zijn gestorven of nog leven
En ik zal wijsheid en verdriet leren
Mijn geheime betekenis toevertrouwd door voorwerpen
De natuur, leunend op mijn schouders
Zal haar kinderlijke geheimen onthullen
En dan, uit tranen, uit duisternis
Uit de armoede van vroeger onwetendheid
Zullen de prachtige trekken van mijn vrienden
Verschijnen en weer oplossen in de lucht
De prachtige trekken van mijn vrienden
Zullen verschijnen en weer oplossen in de lucht