395px

El flor más feliz

Almamegretta

O Sciore Cchiù Felice

Che suonno: cammenavo int'a nu prato
c' 'a cervella stevo assaje stunato
tutt' ' a campagna era nu raggio 'e sole
nun se senteva manco nu rummore
sento ancora addure
tengo ll'uocchie chine 'e tutti sti culure
me regne 'o core stu paraviso
ce manche sulo tu vicino a me!

cammino ancora e veco mille sciure
n'arcobaleno'e mille culure
spartuto ogni culore uno cu n'ato
cu na gaiola 'e fierro filato.

ce spiaje a nu sciore
pecchÈ nun ve piace 'e sta tutt'ammiscate?
chillo 'a copp' 'a mano me guardaje redenno e
accuminciaje a canta':

" 'o sciore cchiu felice È 'o sciore senza radice
corre comme 'o cane senza fune, 'o sciore senza padrune".

all'intrasatta sponta n'ommo gruosso
me ne fujette 'e pressa int'a nu fuosso
chist'ommo cu na favece affilata
tagliava 'e sciure p'e ppurta' 'o mercato
si p'a primma vota
ncopp' ' a bancarella stevano ammiscate
uÈ c'appiccecate uno cu n'ato pe se fa' guarda'
e che dulore a essere tagliate,
che confusione a nu tene' radice
perÒ cÀ ncoppa simmo tutte eguale
senza culure, sulamente sciure.

ne fuje nu mumento
fujetteno 'e sciure nunce vulette niente
primma spartute mo mano e mano
appizza 'a recchia e sientece 'e canta':

"o sciore cchiÙ felice È 'o sciore senza radice
corre comme 'o cane senza fune 'o sciore senza padrune".
"o sciore cchiÙ felice È l'ommo senza radice
corre comme 'o cane senza fune chist'ommo senza padrune
nuje simmo senza padrune
'o sciore cchiÙ felice È 'o sciore senza radice.

El flor más feliz

Che sueno: caminaba en un prado
cuando mi cabeza estaba muy aturdida
todo el campo era un rayo de sol
no se escuchaba ni un ruido
aún siento dolor
con los ojos llenos de todos estos colores
mi corazón reina en este paraíso
solo te falta a ti cerca de mí

camino aún y veo mil flores
un arcoíris de mil colores
cada color separado uno del otro
con una jaula de alambre tejido

¿por qué miras una flor
por qué no te gusta estar todas mezcladas?
aquella que sostenías en la mano me miraba sonriendo y
empezaba a cantar:

'la flor más feliz es la flor sin raíces
corre como un perro sin correa, la flor sin dueño'.

al día siguiente un hombre grande
me persiguió y me metió en un hoyo
este hombre con una hoz afilada
cortaba las flores para llevarlas al mercado
si por primera vez
en el puesto estaban todas mezcladas
unas se pegaban a otras para ser vistas
y qué dolor ser cortadas,
qué confusión al no tener raíces
pero aquí arriba somos todas iguales
sin colores, solo flores.

escapé un momento
escapando de las flores no quería nada
primero separadas ahora mano a mano
enciende la radio y escucha cantar:

'la flor más feliz es la flor sin raíces
corre como un perro sin correa, la flor sin dueño'.
'la flor más feliz es el hombre sin raíces
corre como un perro sin correa, este hombre sin dueño
nosotros somos sin dueño
la flor más feliz es la flor sin raíces.

Escrita por: Ace Tesone / Della Volpe / Steve Polcari