Terra de Sonhos
A garça agora voou, se foi
Que parecia um planador
E num corixo eu lavei meus pés
De camalote navegador
Quando o fundão do mato se amorenou
Então se ouviu o canto do zabelê
E tudo tem a ver com o pôr-do-sol
Que é quando se estende a rede em dois pé-de-pau
E a noite vem pelo Pantanal
Quando o dia desativou
A noite disse agora eu sou
E veio toda com seu andor
De lua nova cheia de amor
Noite, suave noite dos sonhos meus
Noite, mãe sigilosa do pererê
Noite que a todos têm porque não se vê
A mesma noite infinita, noite astral
Amanhecendo pelo Pantanal
Quando o sol brilhou, pousou uma borboleta no meu chapéu
Só uma estrela sobrou no céu
Azul cintilante, um azul sem véu
Dia de tudo ter ou de nada ter
Desde cedinho horas pra se viver
Dia para plantar, dia pra colher
O mesmo dia de sempre, o velho sol
Se esparramando pelo Pantanal
Aarde van Dromen
De reiger is nu gevlogen, is weg
Die leek op een zweefvliegtuig
En in een stroompje waste ik mijn voeten
Van de drijvende waterplanten
Toen de diepte van het bos zich kleurde
Toen hoorde je het gezang van de zabelê
En alles heeft te maken met de zonsondergang
Die is wanneer het net wordt uitgespreid op twee boomstammen
En de nacht komt over het Pantanal
Toen de dag zijn lichten doofde
Zei de nacht nu ben ik aan de beurt
En ze kwam helemaal met haar draagstoel
Van nieuwe maan vol liefde
Nacht, zachte nacht van mijn dromen
Nacht, stille moeder van de pererê
Nacht die iedereen heeft omdat je het niet ziet
Dezelfde eindeloze nacht, astrale nacht
Die aan het dageraad is over het Pantanal
Toen de zon scheen, landde er een vlinder op mijn hoed
Slechts één ster bleef aan de hemel
Stralend blauw, een blauw zonder sluier
Dag om alles te hebben of om niets te hebben
Vanaf de vroege ochtend uren om te leven
Dag om te planten, dag om te oogsten
Dezelfde dag als altijd, de oude zon
Die zich verspreidt over het Pantanal