395px

Metamorfosis

Alogia

Metamorfoza

Umoran od lutanja po dolini grahova
Mrzeo sam svaki korak svoj.
Odjek bolnih jauka ledi krv u zilama,
Skelet i meso lako se razdvaja.

Slusao sam price zle, crno seme iskonsko,
Mrzeo sam ceo ljudsko rod.

Da li budan sanjam san ?
Da li vrata pakla otvaram ?

Da li budan sanjam san ?
Da li vrata pakla otvaram ?

Novi dan me budi iz sna,
Osecam da plovim morem sto zivot zove se,
Da nadjem novi svet.

Potrazicu sve dobre vetrove,
Da vode me do granice gde mrznja prestaje.
A vecnost pocinje!

Tamo gde sam bio nekad davno,
Tame gde sam sanjao
Da smo svi cuvari jednog sveta
Punog magije!

Negad mrzeo sam
Misli sam da je zivot more beznadja
Kojim plovim sam.

Al' nazirem i druge brodove,
Zajedno mi idemo do krajnjih graniza.
Punim jedrima!

Tamo gde sam bio nekad davno,
Tame gde sam sanjao
Da smo svi cuvari jednog sveta
Punog magije!

Negad mrzeo sam
Misli sam da je zivot more beznadja
Kojim plovim sam.

Al' nazirem i druge brodove,
Zajedno mi idemo do krajnjih graniza.
Punim jedrima!

Tamo gde sam bio nekad davno,
Tamo gde sam sanjao
Da smo svi cuvari jednog sveta
Punog magije!

Metamorfosis

Cansado de vagar por el valle de los guisantes
Odiaba cada paso que daba.
El eco de gemidos dolorosos congela la sangre en mis venas,
El esqueleto y la carne se separan fácilmente.

Escuché historias malvadas, semillas oscuras primordiales,
Odiaba a toda la humanidad.

¿Estoy soñando despierto?
¿Estoy abriendo las puertas del infierno?

¿Estoy soñando despierto?
¿Estoy abriendo las puertas del infierno?

Un nuevo día me despierta de mi sueño,
Siento que navego por el mar llamado vida,
Para encontrar un nuevo mundo.

Buscaré todos los buenos vientos,
Para que me lleven a la frontera donde termina el odio.
¡Y comienza la eternidad!

Donde solía estar hace mucho tiempo,
Donde solía soñar
Que éramos todos guardianes de un mundo
Lleno de magia.

Solía odiar
Pensaba que la vida era un mar de desesperación
Por el que navegaba solo.

Pero vislumbro otros barcos,
Juntos vamos hacia los límites finales.
¡Con las velas llenas!

Donde solía estar hace mucho tiempo,
Donde solía soñar
Que éramos todos guardianes de un mundo
Lleno de magia.

Solía odiar
Pensaba que la vida era un mar de desesperación
Por el que navegaba solo.

Pero vislumbro otros barcos,
Juntos vamos hacia los límites finales.
¡Con las velas llenas!

Donde solía estar hace mucho tiempo,
Donde solía soñar
Que éramos todos guardianes de un mundo
Lleno de magia!

Escrita por: