Sentinela Nortente
O sol brilha forte no horizonte
No fim do Brasil...
E clarei nossa condição
Nossa miscigenação
Nossos totens foram derrubados
Os restos de fé
Nossos brilhos em outras coroas
De marajás longe daqui
Meus olhos negros índios se perdem
Encontram os limites do seu coração
Seus olhos verdes só me desprezam
Mas sinto os olhares de outras nações
Por quê?
Porque somos apenas planícies no fim do
Brasil...
Mas clipeus ardentes observam
Cruzam nosso céu azul
Nossa terra rica ainda fica
Na Ilha de Abril
Que nos vendam como de costume
Nos arranguem o Brasil
CADÊ A TRIBO
A taba
A tanga
A tamba-tajá
Olhos nos campos Kourou
Currutelas do Pará
Suriname me me manda muamba
Que eu te mando manga
São José, São Jorge
Vêem tanta coisa atravessar
Até minha namorada Maria Huana
Com toda milonga
Me disse adeus,
Por quê?
Wachter van het Noorden
De zon straalt fel aan de horizon
Aan het einde van Brazilië...
En ik verduidelijk onze situatie
Onze vermenging
Onze totems zijn omvergeworpen
De resten van geloof
Onze glans in andere kronen
Van maharaja's ver hier vandaan
Mijn zwarte, inheemse ogen verdwalen
Vinden de grenzen van jouw hart
Jouw groene ogen minachten me alleen
Maar ik voel de blikken van andere naties
Waarom?
Omdat we slechts vlaktes zijn aan het einde van
Brazilië...
Maar vurige wachter zien toe
Kruisen onze blauwe lucht
Ons rijke land blijft nog steeds
Op het Eiland van April
Laat ze ons verkopen zoals gewoonlijk
Laat ze ons het Brazilië afnemen
WAAR IS DE TRIBU
De nederzetting
De lendendoek
De tamba-tajá
Ogen in de Kourou velden
Kleinere dorpen van Pará
Suriname, stuur me wat spul
Dan stuur ik je mango's
Sint Jozef, Sint Joris
Zien zoveel dingen voorbijgaan
Zelfs mijn vriendin Maria Huana
Met al haar gedoe
Zei ze vaarwel,
Waarom?