A Gaivota
Se uma gaivota viesse,
Trazer-me o céu de Lisboa,
No desenho que fizesse.
Nesse céu onde o olhar,
É uma asa que não voa,
Esmorece e cai no mar.
Que perfeito coração,
No meu peito bateria,
Meu amor na tua mão,
Nessa mão onde cabia,
Perfeito o meu coração
Se um português marinheiro,
Dos sete mares andarilho,
Fosse quem sabe o primeiro.
A contar-me o que inventasse,
Se um olhar de novo brilho,
No meu olhar se enlaçasse.
Que perfeito coração,
Morreria no meu peito,
Meu amor na tua mão,
Nessa mão onde perfeito,
Bateu o meu coração.
Que perfeito coração,
No meu peito bateria,
Meu amor na tua mão,
Nessa mão onde cabia,
Perfeito o meu coração.
Que perfeito coração,
No meu peito bateria,
Meu amor na tua mão,
Nessa mão onde cabia,
Perfeito o meu coração.
Perfeito o meu coração.
Perfeito o meu coração.
De Meeuw
Als een meeuw zou komen,
Breng me de lucht van Lissabon,
In de tekening die hij zou maken.
In die lucht waar de blik,
Een vleugel is die niet vliegt,
Verbleekt en in de zee valt.
Wat een perfect hart,
Zou in mijn borst kloppen,
Mijn liefde in jouw hand,
In die hand waar het paste,
Perfect mijn hart.
Als een Portugese zeeman,
Van de zeven zeeën zwervend,
De eerste zou zijn, wie weet.
Om me te vertellen wat hij zou verzinnen,
Als een blik met nieuwe glans,
Zich in mijn blik verstrengelde.
Wat een perfect hart,
Zou sterven in mijn borst,
Mijn liefde in jouw hand,
In die hand waar perfect,
Mijn hart klopte.
Wat een perfect hart,
Zou in mijn borst kloppen,
Mijn liefde in jouw hand,
In die hand waar het paste,
Perfect mijn hart.
Wat een perfect hart,
Zou in mijn borst kloppen,
Mijn liefde in jouw hand,
In die hand waar het paste,
Perfect mijn hart.
Perfect mijn hart.
Perfect mijn hart.