Fado Lisboeta
Não queiram mal a quem canta
Quando uma garganta em ais se desgarra
E a mágoa já não é tanta
Se a confessar à guitarra
Quem canta sempre se ausenta
Da hora cinzenta da sua amargura
Não sente a cruz tão pesada
Na longa estrada da desventura
Eu só entendo o fado plangente amargurado
À noite a soluçar baixinho
Que chega ao coração num tom magoado
Tão frio como as neves do caminho
Que chore uma saudade ou cante ansiedade
De quem tem por amor chorado
Dirão que isto é fatal, é natural
Mas é lisboeta isto é que é o fado
Oiço guitarras vibrando
E vozes cantando na rua sombria
As luzes vão-se apagando
A anunciar que é já dia
Fecho em silêncio a janela
Já se ouve na viela rumores de ternura
Surge a manhã fresca e calma
Só em minh'alma é noite escura
Eu so entendo o fado plangente amargurado
À noite a soluçar baixinho
Que chega ao coração num tom magoado
Tão frio como as neves do caminho
Que chore uma saudade ou cante ansiedade
De quem tem por amor chorado
Dirão que isto é fatal, é natural
Mas é lisboeta isto é que é o fado
Fado uit Lissabon
Verwen niemand die zingt
Als een keel in zuchten zich verliest
En de pijn is niet meer zo groot
Als je het aan de gitaar vertelt
Wie zingt, is altijd afwezig
Van het grijze uur van zijn verdriet
Voelt de kruis niet zo zwaar
Op de lange weg van tegenspoed
Ik begrijp alleen het treurige fado
's Nachts zachtjes snikkend
Dat het hart bereikt in een pijnlijke toon
Zo koud als de sneeuw op de weg
Laat een verdriet huilen of een angst zingen
Van wie om liefde heeft gehuild
Ze zullen zeggen dat dit fataal is, het is natuurlijk
Maar dit is Lissabon, dat is het fado
Ik hoor gitaren trillen
En stemmen zingen in de donkere straat
De lichten doven langzaam
Om aan te geven dat het al dag is
Ik sluit in stilte het raam
Al hoor je in de steeg geruchten van tederheid
De frisse en rustige ochtend komt op
Alleen in mijn ziel is het een donkere nacht
Ik begrijp alleen het treurige fado
's Nachts zachtjes snikkend
Dat het hart bereikt in een pijnlijke toon
Zo koud als de sneeuw op de weg
Laat een verdriet huilen of een angst zingen
Van wie om liefde heeft gehuild
Ze zullen zeggen dat dit fataal is, het is natuurlijk
Maar dit is Lissabon, dat is het fado