Tsujitsuma Awase Ni Umareta Bokura
遠い国の山のふもと この世で一番きれいな水が湧いた
tooi kuni no yama no fumoto kono yo de ichiban kirei na mizu ga waita
やがてそれは川になり そこに群れを作った魚を
yagate sore wa kawa ni nari soko ni mure wo tsukutta sakana wo
腹をすかした熊が食べて 猟師が熊の皮を剥いで
hara wo sukashita kuma ga tabete ryoushi ga kuma no kawa wo haide
それを市場で売りさばいて 娘のために買った髪飾り
sore wo ichiba de urisabaite musume no tame ni katta kamikazari
悪い人間がやってきて 全部奪ってしまったのは
warui ningen ga yattekite zenbu ubatte shimattano wa
歴史のちょうど真ん中あたり 神様も悪ん坊の時代
rekishi no choudo mannaka atari kamisama mo akanbou no jidai
母親のこぼした涙が焼けた匂いの土に染みて
hahaoya no koboshita namida ga yaketa nioi no tsuchi ni shimite
それを太陽が焦がして 上発してできた黒い雨雲
sore wo taiyou ga kogashite jouhatsu shite dekita kuroi amagumo
その雲は海を越えた砂漠に 五ヶ月ぶりの雨を降らせた
sono kumo wa umi wo koeta sabaku ni gokagetsu buri no ame wo furaseta
甘水を飲んで生き延びた詩人が 祠に帰って歌った歌
amamizu wo nonde ikinobita shijin ga sokoku ni kaette utatta uta
それを口ずさんだ子供たちが 前線に追い出される頃
sore wo kuchizusanda kodomotachi ga zensen ni karidasareru goro
頭を吹き飛ばされた少女が 誰にも知られず土に返る
atama wo fukitobasareta shoujo ga dare ni mo shirarezu tsuchi ni kaeru
そこに育った大きな木が 切り倒されて街ができて
soko ni sodatta ooki na ki ga kiritaosarete machi ga dekite
黒い煙が空に昇る頃 汚れた顔で僕ら生まれた
kuroi kemuri ga sora ni noboru koro yogoreta kao de bokura umareta
善いで殺される人 悪意で飯にありつける人
zen i de korosareru hito akui de meshi ni aritsukeru hito
暴漢して救われた命 辻つま合わせに生まれた僕ら
boukan shite sukuwareta inochi tsujitsuma awase ni umareta bokura
高層ビルに張り付けの価値観は 地の涙を流す
kousou biru ni haritsuke no kachikan wa chi no namida wo nagasu
消費が美徳の人間が こぞって石を投げつけるから
shouhi ga bitoku no ningen ga kozotte ishi wo nagetsukeru kara
金にもならない絵を描いた画家は 筆をへしおられて
kane ni mo naranai e wo kaita ekaki wa fude wo heshiorarete
見えっ張りで満員の電車が走る 交わしている
mieppari de manin no densha ga hashiru koukashita de kurashiteiru
基盤愛楽をカテゴライズ 人に合わせて歌ができて
kidoairaku wo kategoraizu hito ni awasete uta ga dekite
悲しい時はこの歌を 寂しい奴はあの歌を
kanashii toki wa kono uta wo sabishii yatsu wa ano uta wo
騙されねえと疑い出して 全部が怪しく見えてきて
damasarenee to utagaidashite zenbu ga ayashiku mietekite
人を信じられなくなったら 立派な病気にカテゴライズ
hito wo shinjirarenakunattara rippa na byouki ni kategoraizu
不健康な心が飢えて 悲劇をもっとと叫んでいる
fukenkou na kokoro ga uete higeki wo motto to sakendeiru
対義名分ができた他人が 山賤さもなく断罪する
taigimeibun ga dekita tanin ga yamashisa mo naku danzai suru
人殺しと誰かの不倫と 宗教と流行の店と
hitogoroshi to dareka no furin to shuukyou to ryuukou no mise to
いじめと夜九時のドラマと 戦争とヒットチャートと
ijime to yoru kuji no dorama to sensou to hittochaato to
誰もが転がる石なのに 皆が特別だと思うから
daremo ga korogaru ishi na noni mina ga tokubetsu da to omou kara
選ばれなかった少年は ナイフを握りしめて立ってた
erabarenakatta shounen wa naifu wo nigirishimete tatteta
匿名を決め込む駅前の雑踏が 真っ赤に染まったのは
tokumei wo kimekomu ekimae no zattou ga makka ni somattano wa
夕焼け空が綺麗だから 辻つま合わせに生まれた僕ら
yuuyakezora ga kirei dakara tsujitsuma awase ni umareta bokura
ふざけた歴史の鈍ざまりで 僕ら未だにもがいている
fuzaketa rekishi no donzumari de bokura imadani mogaiteiru
結局何もわからずに 許すとか許されないとか
kekkyoku nanimo wakarazu ni yurusu toka yurusarenai toka
死刑になった犯罪者も 聖者のふりした悪人も
shikei ni natta hanzaisha mo seija no furi shita akunin mo
罪深い君も僕も いつか土に返った時
tsumibukai kimi mo boku mo itsuka tsuchi ni kaetta toki
その上に花が咲くなら それだけで報われる世界
sono ue ni hana ga saku nara soredake de mukuwareru sekai
そこで人が愛し合うなら それだけで価値のある世界
soko de hito ga aishiau nara soredake de kachi no aru sekai
だからせめて人を愛して 一生かけて愛してよ
dakara semete hito wo aishite isshou kakete aishiteyo
この六でもない世界で 辻つま合わせに生まれた僕ら
kono roku demo nai sekai de tsujitsuma awase ni umareta bokura
Wij die Geboren zijn om te Verbinden
Ver weg aan de voet van de bergen, stroomt het mooiste water ter wereld
Uiteindelijk wordt het een rivier, waar vissen zich verzamelen
Een hongerige beer eet ze op, de jager trekt de huid van de beer af
En verkoopt het op de markt, koopt een haaraccessoire voor zijn dochter
Een slecht mens komt langs en steelt alles wat er is
Precies halverwege de geschiedenis, een tijd waarin zelfs God een schurk was
De tranen van mijn moeder doordrenkten de aarde met de geur van verbrandheid
En de zon verhit het, waardoor er zwarte regenwolken ontstaan
Die wolken oversteken de zee naar de woestijn, brengen na vijf maanden weer regen
Een dichter die overleefde door zoet water, zingt een lied bij het heiligdom
De kinderen die het neuriën, worden naar de frontlinie gestuurd
Een meisje met een opgeblazen hoofd keert stilletjes terug naar de aarde
Daar groeide een grote boom, die gekapt werd voor de stad
Terwijl zwarte rook de lucht in stijgt, werden wij geboren met vuile gezichten
De goede worden vermoord, de slechten krijgen te eten
Levens gered door geweld, wij die geboren zijn om te verbinden
De waarden van de wolkenkrabbers laten de tranen van de aarde stromen
Mensen die consumptie als deugd beschouwen, gooien allemaal stenen
De kunstenaar die geen geld verdient met zijn schilderijen, wordt met zijn penseel gebroken
Een volgepakte trein vol opscheppers rijdt voorbij, terwijl ze zich uitwisselen
Liefde en verlangen worden gecategoriseerd, liedjes worden gemaakt voor mensen
In verdriet zing je dit lied, de eenzame zingt dat lied
Als je begint te twijfelen, lijkt alles verdacht
Als je niemand meer vertrouwt, wordt dat een prachtige ziekte
Een ongezond hart hunkert, roept om meer tragedie
Anderen die een moreel kompas hebben, oordelen zonder enige schaamte
Moordenaars, andermans ontrouw, religie, trendy winkels
Pesten, dramas om negen uur 's avonds, oorlog en hitlijsten
Iedereen is een rollende steen, maar iedereen denkt speciaal te zijn
De niet-geselecteerde jongen staat met een mes in zijn hand
De anonieme menigte voor het station, die bloedrood gekleurd is
Omdat de zonsondergang zo mooi is, zijn wij geboren om te verbinden
In de belachelijke stilstand van de geschiedenis, worstelen wij nog steeds
Uiteindelijk zonder iets te begrijpen, over vergeven of vergeven worden
De crimineel die ter dood is veroordeeld, de slechterik die zich als heilige voordoet
Jij en ik, zondig, zullen ooit terugkeren naar de aarde
Als daar bloemen bloeien, is dat al een beloond wereld
Als mensen daar van elkaar houden, is dat al een waardevolle wereld
Dus laten we in ieder geval proberen om van elkaar te houden, een leven lang
In deze wereld die niet eens de moeite waard is, zijn wij geboren om te verbinden