395px

La Colère (Talisman)

Amenra

De Toorn (Talisman)

In onmin kleurt het koper de beenderen
Verroest omdat het moest
Bevuild, vergeeld, niet te vergaan
Over de steen volhardt het geronnen bloed, omdat het Moët
Gebenedijd dool ik doorheen dit tranendal, de dode eik buiten bereik

De dode eik
Geveld, gefaald, door twijfel overmand
Dit blijft jouw land
Erbarmen
Omarme mij met jouw ogen, met mededogen
Berg mij in jouw hand in leegte en gemis
Jouw doornen, in de lege nis, vergaren het lege zwartdieptriest in mij
Omarme mij
Och arme mij

Draaien of keren
Zijn warmte vereren
We blijven de natuur, de tijd, de dood schuldig
De goede nacht
De nevelen
De laatste gebeden prevelen in het klare niets
De donkerte tussen de sterren gemeten

Ons rijk voor altijd in tranen
Open poort van genade ontvang mij, mijn schade
Uit handen gegeven
Het kan niet meer zijn
Ik ben verlies, weet hier geen blijf

Liefde mijn leed van heinde en ver
De stilte, de ster
Ik sterf
Van heinde en ver
De stilte, de ster
Heinde en ver

Ik ben verderf in dit zilte zijn, de liefde mijn, leed, meer dan ik weet
Ten laatste let, door jou besmet
Ons rijk in tranen, in tranen bezet

La Colère (Talisman)

Dans le mépris, le cuivre colore les os
Rouillé parce que c'était inévitable
Souillé, jauni, ne pouvant pas disparaître
Sur la pierre, le sang coagulé persiste, parce que c'est Moët
Bénie, je m'égare dans cette vallée de larmes, le chêne mort hors de portée

Le chêne mort
Abattu, échoué, submergé par le doute
C'est toujours ta terre
Pitié
Enlace-moi avec tes yeux, avec compassion
Cache-moi dans ta main dans le vide et le manque
Tes épines, dans la niche vide, rassemblent le noir le plus triste en moi
Enlace-moi
Oh pauvre de moi

Tourner ou retourner
Vénérer sa chaleur
Nous restons redevables à la nature, au temps, à la mort
La bonne nuit
Les brumes
Les dernières prières murmurent dans le néant clair
L'obscurité entre les étoiles mesurée

Notre royaume pour toujours en larmes
Porte ouverte de grâce, reçois-moi, mes blessures
Délivré
Ça ne peut plus être
Je suis la perte, ne sachant où me mettre

Amour, ma souffrance d'ici et d'ailleurs
Le silence, l'étoile
Je meurs
D'ici et d'ailleurs
Le silence, l'étoile
D'ici et d'ailleurs

Je suis la ruine dans cet être salé, l'amour est ma souffrance, plus que je ne sais
À la fin, fais attention, contaminé par toi
Notre royaume en larmes, occupé par les larmes

Escrita por: