Blinde ogen
Ik weet nog goed dat in jouw blauwe ogen
Het licht nog niet voorgoed was uitgeblust
Hoe wij saam vaak door de velden zwierven
Bloemen plukken was je grootste lust
Met je blos van kinderlijke blijdschap
Was je net een lentebloem gelijk
Kind ik moet niet aan die uren denken
Als ik naar jouw blinde ogen kijk
Iedereen vond jou zo een lieve engel
Iedereen vond jou zo'n echte schat
Vreemde mensen zeiden honderd malen
Dat jij zulke mooie ogen had
Ik had wel zorgen in die goede dagen
Maar met jou gevoelde ik mij rijk
Twijfel nu aan hemel en aan aarde
Als ik naar jouw blinde ogen kijk
Zie ik soms een bedelende blinde
Oh dan krimpt mijn hart ineen van pijn
Vraag me af of dat jouw lot zal worden
Als ik er eenmaal niet meer zou zijn
Ik denk aan jou als ik zo een arme stumper
Bevend dan m'n povere aalmoes rijk
Kind ik voel zo'n angst om eens te sterven
Als ik naar jouw blinde ogen kijk
Ojos ciegos
Recuerdo bien tus ojos azules
Donde la luz aún no se había apagado para siempre
Cómo solíamos vagar juntos por los campos
Recoger flores era tu mayor alegría
Con tus mejillas de alegría infantil
Eras como una flor de primavera
Niño, no debo recordar esas horas
Cuando miro tus ojos ciegos
Todos te veían como un dulce ángel
Todos te consideraban un verdadero tesoro
Extraños decían cien veces
Que tenías unos ojos tan hermosos
Tenía preocupaciones en esos buenos días
Pero contigo me sentía rico
Ahora dudo del cielo y de la tierra
Cuando miro tus ojos ciegos
A veces veo a un mendigo ciego
Oh, mi corazón se encoge de dolor
Me pregunto si ese será tu destino
Cuando ya no esté
Pienso en ti cuando veo a un pobre desamparado
Entonces doy temblorosamente mi escasa limosna
Niño, siento tanto miedo de morir
Cuando miro tus ojos ciegos