Theo
Sterren in de nacht
Drank en vrienden meegebracht
Grachtengordel van smaragd
De wereld houdt hier op bij Amsterdam
Boven alles uit
Klinkt dat hoge stemgeluid
Klinkt de nar tot zijn kornuit:
Gerammel aan de poorten is verplicht
Nu zie ik het licht
Wat je mij toen zeggen wou
Van de spoken onderweg naar jou
En zo'n jongen in de nacht
Die kon niet horen wat je dacht en zag
Misschien vandaag de dag
Starre,starre nacht
Bedevaart en boetekleed
Bij de baard van de profeet
De wereld houdt niet op bij Amsterdam
Wereld van verschil
Kreupelrijmend codicil
Modegril of godeswil
Bewaking van de poorten is verplicht
Nu zie ik het licht
Wat je mij toen zeggen wou
Van de spoken onderweg naar jou
En zo'n stumper in de nacht
Die kon niet horen wat je dacht en zag
Het wapen van de lach
En niemand besefte
Voor wie je liefde was
Het gouden kalf is afgeslacht
En de sterren in de nacht
Die wacht een machteloze maatschappij
Maar je wist het zelf wel, kerel
De wereld is al klein voor mensen
Half zo dik als jij
's Morgens op de fiets
Pal voor het stadsdeelkantoor
Iemand springt er zomaar voor
Misschien weet je nog eventjes van niets
En al wil je er vandoor
Woorden zijn niet kogelvrij
Laf vermoord en vogelvrij
Een gruweldaad in Allah's aangezicht
En nu jij daar ligt
Sta ik zomaar oog in oog
Met het antwoord op jouw dialoog
En ik snap waar jij naar zocht
Hoe klein de kans ook dat zo'n joch alsnog
Zijn oor leent aan Van Gogh...
Theo
Estrellas en la noche
Traje bebida y amigos
El cinturón de canales de esmeralda
El mundo termina aquí en Ámsterdam
Sobre todo
Resuena esa voz alta
Resuena el bufón con su compañero:
El ruido en las puertas es obligatorio
Ahora veo la luz
Lo que querías decirme entonces
Sobre los fantasmas en el camino hacia ti
Y un chico en la noche
Que no podía escuchar lo que pensabas y veías
Quizás hoy en día
Noche rígida, rígida
Peregrinación y penitencia
Por la barba del profeta
El mundo no termina en Ámsterdam
Mundo de diferencia
Rima coja en el testamento
Capricho de moda o voluntad divina
La vigilancia de las puertas es obligatoria
Ahora veo la luz
Lo que querías decirme entonces
Sobre los fantasmas en el camino hacia ti
Y un pobre en la noche
Que no podía escuchar lo que pensabas y veías
El arma de la risa
Y nadie se dio cuenta
De quién era tu amor
El becerro de oro ha sido sacrificado
Y las estrellas en la noche
Espera una sociedad impotente
Pero tú lo sabías, amigo
El mundo ya es pequeño para las personas
La mitad de grueso que tú
Por la mañana en la bicicleta
Justo frente a la oficina del distrito
Alguien salta de repente
Quizás aún no sepas nada
Y aunque quieras escapar
Las palabras no son a prueba de balas
Cobardemente asesinado y en libertad
Un acto atroz ante Alá
Y ahora que estás ahí acostado
Me encuentro cara a cara
Con la respuesta a tu diálogo
Y entiendo lo que buscabas
Por más pequeña que sea la posibilidad de que ese chico
Finalmente preste atención a Van Gogh...