Vrij perceel
Het hing er op een maandagmorgen
Dikke druppels liepen langs het glas
Juffrouw Janssen keek om haar vitrage
Wat er aan het handje was
"Zeg buurvrouw, is de koffie klaar?
Dat jonge paartje gaat uit elkaar."
In de serre staan de dozen met serviesgoed
Ingepakt en op elkaar
Het schiet weer door me heen
Ik zal nooit weten hoe de tuin het doet dit jaar
Nog zoveel is niet afgemaakt
Het dak dat lekt, de deur die kraakt
Vrij perceel, koeienletters op het raam
Vrij perceel, met de makelaar zijn naam
Vanaf morgen gaan vreemden
Hier brutaal hun eigen gang
Zien de schaduw van ons hemelbed
Nog scherp op hun behang
Ik denk dat jij dat schilderij wil
Uit dat ateliertje in Milaan
Ik zie ons daar nog druipend van de regen
Giechelig naar binnen gaan
Neem ik de groene wijnkaraf
Die mama op onze bruiloft gaf
Propiedad libre
Estaba allí en una mañana de lunes
Gotas gruesas corrían por el cristal
La señorita Janssen miraba por su cortina
Para ver qué pasaba
'Dime vecina, ¿está listo el café?
Esa pareja joven se está separando.'
En el invernadero están las cajas con la vajilla
Empaquetadas y apiladas
Me viene a la mente de nuevo
Nunca sabré cómo está el jardín este año
Todavía hay tanto sin terminar
El techo que gotea, la puerta que cruje
Propiedad libre, letras de vaca en la ventana
Propiedad libre, con el nombre del agente inmobiliario
A partir de mañana, extraños
Aquí harán lo que les plazca
Ven la sombra de nuestra cama
Aún nítida en su papel tapiz
Creo que quieres ese cuadro
De ese pequeño taller en Milán
Todavía te veo a ti y a mí empapados de lluvia
Entrando riendo nerviosamente
¿Debería llevar la jarra de vino verde
Que mamá nos regaló en nuestra boda?