Moura Encantada
É lenda, na mouraria
Que grande riqueza havia
Por uma moura guardada
Um dia alguém perguntou-me
Se a Moura que há no meu nome
É essa moura encantada
Não sei, só sei que me dou
E me esqueço de quem sou
Como num sono profundo
E nos sonhos que vou tendo
Eu adivinho e desvendo
Todos os sonhos do mundo
A minha voz, de repente
É a voz de toda a gente
De tudo o que a vida tem
Quando a noite chega ao fim
Vou à procura de mim
E não encontro ninguém
Não sei se é lenda ou se não
Se é encanto ou maldição
Que às vezes me pesa tanto
Sei que livre ou condenada
E sem pensar em mais nada
Eu fecho os olhos e canto
Serei talvez encantada
E sendo assim tudo e nada
Eu fecho os olhos e canto
Betoverde Moura
Het is een legende, in de mouraria
Dat er grote rijkdom was
Bewaard door een moura
Op een dag vroeg iemand me
Of de Moura die in mijn naam zit
Die betoverde moura is
Ik weet het niet, ik weet alleen dat ik geef
En vergeet wie ik ben
Als in een diepe slaap
En in de dromen die ik heb
Raad ik en ontrafel ik
Alle dromen van de wereld
Mijn stem, plotseling
Is de stem van iedereen
Van alles wat het leven heeft
Wanneer de nacht ten einde komt
Ga ik op zoek naar mezelf
En vind ik niemand
Ik weet niet of het een legende is of niet
Of het een betovering of een vloek is
Die soms zo zwaar op me drukt
Ik weet dat ik vrij of veroordeeld ben
En zonder aan iets anders te denken
Sluit ik mijn ogen en zing
Misschien ben ik betoverd
En zo alles en niets
Sluit ik mijn ogen en zing