Barquinho de Papel
Quando eu te deixar
Vou levar papel em branco
Espalhar por cada canto um barco de papel
Sei
Que o amor é fácil de afogar
E, se você tem um barco
Maior chance de se salvar
Mas, ora
Você partiu antes de mim
Nem me deixou barco frágil
Pr'eu me salvar do naufrágio
Que foi te dar meu coração
Por isso canto todo poema em ode sua
E recorto em dobraduras
Mais um barco de papel
Para mim
Não sinto tua falta
Não sinto a falta do teu cheiro
De perfume importado
Que exportou de mim
Não sinto falta do teu erre puxado
Nem do teu beijo com gosto de dente
Que morde coração envenenado
Não sinto tua falta
Não sinto, nem lembro de você
Nem da tua respiração ofegante
Não sinto falta, eu sinto ânsia
Distância
Do teu signo-preto
Do teu silêncio, o grito
Sinto ânsia
E a provoco
Enfio os meus dez dedos na garganta
Pra ver se vomito teu ser
Da minha alma
Quando eu te deixar
Vou levar papel em branco
Espalhar por cada canto um barco de papel
Eu tô perdida num mar
De ondas suas
E remo sem destino
Esse barco de papel
Mas, ora
Você partiu antes de mim
Nem me deixou barco frágil
Pr'eu me salvar do naufrágio
Que foi te dar meu coração
Por isso canto todo poema em ode sua
E recorto em dobraduras
Mais um barco de papel
Para nós
Papieren Bootje
Wanneer ik je verlaat
Neem ik wit papier mee
Verspreid in elke hoek een papieren bootje
Ik weet
Dat liefde makkelijk te verdrinken is
En, als je een boot hebt
Heb je meer kans om te overleven
Maar, kijk
Jij vertrok eerder dan ik
Je liet me geen fragiel bootje
Om me te redden van het schipbreuk
Dat het was om je mijn hart te geven
Daarom zing ik elk gedicht ter ere van jou
En knip ik in vouwsels
Weer een papieren bootje
Voor mij
Ik mis je niet
Ik mis de geur van jou niet
Van dure parfum
Die je van mij exporteerde
Ik mis je niet, je getrokken 'r'
Of je kus met de smaak van een tand
Die het vergiftigde hart bijt
Ik mis je niet
Ik voel je niet, ik herinner me je niet
Ook niet je hijgende adem
Ik mis je niet, ik voel alleen verlangen
Afstand
Van jouw zwarte sterrenbeeld
Van jouw stilte, de schreeuw
Ik voel verlangen
En ik wek het op
Steek mijn tien vingers in mijn keel
Om te zien of ik jouw wezen kan overgeven
Van mijn ziel
Wanneer ik je verlaat
Neem ik wit papier mee
Verspreid in elke hoek een papieren bootje
Ik ben verloren in een zee
Van jouw golven
En ik peddel zonder bestemming
Dit papieren bootje
Maar, kijk
Jij vertrok eerder dan ik
Je liet me geen fragiel bootje
Om me te redden van het schipbreuk
Dat het was om je mijn hart te geven
Daarom zing ik elk gedicht ter ere van jou
En knip ik in vouwsels
Weer een papieren bootje
Voor ons