395px

Piedras Preciosas

Andia

Pietre Prețioase

Suntem pietre prețioase
În cutii ce stau închise
ȘI așteptăm să strălucim cumva pe rând
Numărând cum pierdem vise

Creăm tipare, suntem oare doar bogați și săraci?
ȘI nu te doare cum ne-mpart în străluciți și opaci?
Ajunge oare să fim oameni, oameni și-atât?

Nu știe nimeni cine suntem și de unde venim
Dar câteodată ne dăm sufletul pentru ce iubim
Ajunge oare să fim oameni, oameni și-atât?

Alerg, alerg, alerg (alеrg, alerg, alerg)
ȘI-ncerc să nu mă piеrd, și-ncerc să nu mă pierd

Suntem pietre prețioase
În cutii ce stau închise
ȘI așteptăm să strălucim cumva pe rând
Numărând cum pierdem vise

Suntem pietre prețioase
În cutii ce stau închise

Mi-ascult instinctul, încă-î singuru' în care mă-ncred
Nu-ntreb pe nimeni, știu prea bine de la mine ce-aștept
Niciun bilet de-ntors, în ce folos când zilele trec?
Azi un eșec, da' mâine încerc, nu știu pe nimeni perfect

Fără prospect viața te învață cum să scapi de nevoi
Problemele vin la pachet să facă oameni din noi
Când toți oferă doar să ceară-napoi
Să strălucesc a trebuit s-alerg destul prin noroi

Alerg, alerg, alerg
Atent să nu mă pierd
Să rămân în picioare indiferent cu ce m-aleg

Alerg, alerg, alerg
ȘI sper că nu mă-ncerc
Încerc să las cărare urme care nu se șterg

Suntem pietre prețioase
În cutii ce stau închise
ȘI așteptăm să strălucim cumva pe rând
Numărând cum pierdem vise

Suntem pietre prețioase
În cutii ce stau închise

Suntem pietre prețioase
Suntem pietre prețioase

Suntem pietre prețioase
În cutii ce stau închise
ȘI așteptăm să strălucim cumva pe rând
Numărând cum pierdem vise

Piedras Preciosas

Somos piedras preciosas
En cajas que permanecen cerradas
Y esperamos brillar de alguna manera uno por uno
Contando cómo perdemos sueños

Creamos patrones, ¿somos solo ricos y pobres?
¿Y no te duele cómo nos dividimos en brillantes y opacos?
¿Será suficiente con ser humanos, humanos y nada más?

Nadie sabe quiénes somos y de dónde venimos
Pero a veces entregamos el alma por lo que amamos
¿Será suficiente con ser humanos, humanos y nada más?

Corro, corro, corro (corro, corro, corro)
Y trato de no perderme, y trato de no perderme

Somos piedras preciosas
En cajas que permanecen cerradas
Y esperamos brillar de alguna manera uno por uno
Contando cómo perdemos sueños

Somos piedras preciosas
En cajas que permanecen cerradas

Escucho mi instinto, aún el único en el que confío
No pregunto a nadie, sé muy bien qué espero de mí
Sin vuelta atrás, ¿de qué sirve cuando los días pasan?
Hoy un fracaso, pero mañana intento de nuevo, no conozco a nadie perfecto

Sin prospecto, la vida te enseña cómo escapar de las necesidades
Los problemas vienen juntos para hacernos humanos
Cuando todos ofrecen solo para pedir de vuelta
Para brillar, tuve que correr lo suficiente por el barro

Corro, corro, corro
Atento para no perderme
Para permanecer de pie, sin importar con qué elija

Corro, corro, corro
Y espero que no me tiente
Intento dejar huellas que no se borren

Somos piedras preciosas
En cajas que permanecen cerradas
Y esperamos brillar de alguna manera uno por uno
Contando cómo perdemos sueños

Somos piedras preciosas
En cajas que permanecen cerradas

Somos piedras preciosas
Somos piedras preciosas

Somos piedras preciosas
En cajas que permanecen cerradas
Y esperamos brillar de alguna manera uno por uno
Contando cómo perdemos sueños

Escrita por: