De tamme boerenzoon
De tamme boerenzoon
Op het land waar het leven goed is
Woonde des zomers in haar tweede huisje
Een wilde stadse meid
Allemachtig dat was me d'r eentje
Altijd dwaalden haar blikken naar de tamme boerenzoon
Van de hofstee aan den overkant
Naar dat brok natuur zonder uitlaatgas
Maar hij zag haar niet
Lucht was zij voor hem
In haar wanhoop heeft ze toen een liedje geschreven
Met hele hete woorden
refr.:
En als ze 's avonds een schoon luchtje schepte
En ze zag het flauwe schijnsel van zijn nachtlampje
Achter het slaapkamergordijn
Dan slaakte ze een putdiepe zucht
En met haar hoofd een beetje schuin omhoog
Zong ze haar lied voor hem, voor hem
He boerenknul boere boere boereknul
Boerenknul ik ben kapot van jou
Nim me dan nim me dan nim me dan mee in de groene wei
Maak me maak me maak me een beetje blij
Doe het dan doe het dan lekker boerenstuk
Maar ja, de tamme boerenzoon lag al op een oor
En met het andre oor hoorde hij slecht
Dus zong de wilde stadse meid voor de kat zijn viool
En in haar tweede huisje huilde ze hete tranen
Om de stoere boerenknul met zijn eeltige jatten en zijn ongerepte lijf
refr.
Zeven zomers gingen voorbij
En al die tijd wierp de wilde stadse meid haar blikken
Voor de viool van de kat
Toen op een zwoele zondagmiddag zag zij de tamme boerenzoon
In zijn beste lakense pak
Naderen op het smalle pad tussen de korenvelden
En als een geit op een haverkist dacht ze bij d'r eigen
Nu of nooit
Met haar brede heupen versperde zij de weg
En met haar hoofd een beetje schuin omhoog riep ze tegen hem
Jij bent helemaal mijn type boerenknul
En ik heb een liedje voor je gemaakt
En zij zong recht voor zc12
El hijo del granjero manso
El hijo del granjero manso
En la tierra donde la vida es buena
Vivía en verano en su segunda casita
Una salvaje chica de la ciudad
¡Por Dios, vaya que era única!
Siempre sus ojos se desviaban hacia el hijo del granjero manso
De la granja al otro lado
Hacia ese pedazo de naturaleza sin gases de escape
Pero él no la veía
Ella era aire para él
En su desesperación, escribió una canción
Con palabras muy calientes
Estribillo:
Y cuando por la noche tomaba aire fresco
Y veía la débil luz de su lámpara de noche
Detrás de la cortina del dormitorio
Ella suspiraba profundamente
Y con la cabeza un poco inclinada hacia arriba
Le cantaba su canción, para él
Hey chico granjero, chico chico chico granjero
Chico granjero, estoy loca por ti
Llévame, llévame, llévame al prado verde
Hazme, hazme, hazme un poco feliz
Hazlo, hazlo, buen chico granjero
Pero sí, el hijo del granjero manso ya estaba dormido
Y con el otro oído no escuchaba bien
Así que la salvaje chica de la ciudad cantaba para el gato
Y en su segunda casita lloraba lágrimas ardientes
Por el valiente chico granjero con sus manos callosas y su cuerpo intacto
Estribillo
Siete veranos pasaron
Y todo ese tiempo la salvaje chica de la ciudad dirigía sus miradas
Hacia el violín del gato
Entonces, en una cálida tarde de domingo, vio al hijo del granjero manso
En su mejor traje de lana
Acercarse por el estrecho sendero entre los campos de trigo
Y como una cabra en un montón de avena pensó para sí misma
Ahora o nunca
Con sus caderas anchas bloqueó el camino
Y con la cabeza un poco inclinada hacia arriba le dijo
Eres totalmente mi tipo de chico granjero
Y te he compuesto una canción
Y cantó directamente para él