395px

Romanza

Andrea Bocelli

Romanza

Già la sento
Già la sento morire
Però è calma sembra voglia dormire
Poi con gli occhi
Lei mi viene a cercare
Poi si toglie
Anche l'ultimo velo
Anche l'ultimo cielo
Anche l'ultimo bacio

Ah, forse colpa mia
Ah, forse colpa tua
E così sono rimasto a pensare

Ma la vita
Ma la vita cos'è
Tutto o niente
Forse neanche un perchè
Con le mani
Lei me viene a cercare
Poi mi stringe
Lentamente mi lascia
Lentamente mi stringe
Lentamente mi cerca

Ah, forse colpa mia
Ah, forse colpa tua
E così sono rimasto a guardare

E lo chiamano amore
E lo chiamano amore
E lo chiamano amore
Una spina nel cuore
Che non fa dolore

È un deserto
Questa gente
Con la sabbia
In fondo al cuore
E tu
Che non mi senti più
Che non mi vedi più
Avessi almeno il coraggio
E la forza di dirti
Che sono con te
Ave, ave, ave, ave Maria

Ah, forse colpa mia
Ah, forse colpa mia
E così sono rimasto così
Sono rimasto così

Già la sento
Che non può più sentire
In silenzio
Se n'è andata a dormire
È già andata a dormire

Romanza

Ik voel het al
Ik voel haar al sterven
Maar ze is kalm, het lijkt erop dat ze wil slapen
Dan met de ogen
Ze komt op zoek naar mij
Dan wordt het verwijderd
Zelfs de laatste sluier
Zelfs de laatste hemel
Zelfs de laatste kus

Ah, misschien is het mijn schuld
Ah, misschien is het jouw schuld
En zo bleef ik denken

Maar het leven
Maar wat is het leven?
Alles of niets
Misschien zelfs geen waarom
Met je handen
Ze komt op zoek naar mij
Dan knijpt hij mij
Langzaam verlaat hij mij
Langzaam knijpt hij mij
Langzaam zoekt hij mij

Ah, misschien is het mijn schuld
Ah, misschien is het jouw schuld
En dus stond ik erbij en keek toe

En ze noemen het liefde
En ze noemen het liefde
En ze noemen het liefde
Een doorn in het hart
Dat doet geen pijn

Het is een woestijn
Deze mensen
Met het zand
Diep in het hart
Jij ook
Dat je mij niet meer hoort
Dat je mij niet meer ziet
Als ik maar de moed had
En de kracht om het je te vertellen
Dat ik bij je ben
Wees gegroet, wees gegroet, wees gegroet Maria

Ah, misschien is het mijn schuld
Ah, misschien is het mijn schuld
En zo bleef ik ook zo
Ik werd zo achtergelaten

Ik voel het al
Dat kan niet meer horen
In stilte
Ze ging slapen
Ze is al gaan slapen

Escrita por: Mauro Malavasi