On S’habitue
Quatorze ans, première fois, je m'en rappelle
J'ai des crampes au ventre, une humeur de merde, tous les mois c'est pareil
Il y a les jours sans, les nuits sans sommeil
Celles où on apprend qu'on va vivre avec une mauvaise nouvelle
Ouh, on s'habitue toujours à tout
Mes maux peinent, mes maux gênent
Mais mal où? On s'habitue toujours à tout
Sauf peut être à perdre ce qu'on aime
Dix-sept ans, première rupture
Même s'il était temps, mon premier amour s'est fini, c'est dur
Et d'autres soucis mais tout finit par passer
Ainsi va la vie, et même quand mon cœur s'était déchiré
Ouh, on s'habitue toujours à tout
Mes maux peinent, mes maux gênent
Mais mal où? On s'habitue toujours à tout
Sauf peut être à perdre ce qu'on aime
Aujourd'hui, on est comme toutes les fleurs
Un jour on se fane pourtant ça fait mal quand s'arrête un cœur
Mais moi j'ai grandi, mais malgré le temps passe
Jamais je n'oublie ce qui sans prévenir, nous avait quitté
Ouh, on s'habitue toujours à tout
Mes maux peinent, mes maux gênent
Mais mal où? On s'habitue toujours à tout
Sauf peut-être à perdre ce qu'on aime
Sauf peut-être à perdre ce qu'on aime
Sauf peut-être à perdre ce qu'on aime
We Raak Er Wel Aan Gewend
Veertien jaar, eerste keer, ik herinner het me
Ik heb krampen in mijn buik, een rot humeur, elke maand is het hetzelfde
Er zijn dagen zonder, nachten zonder slaap
Dagen waarop we leren dat we met slecht nieuws moeten leven
Oeh, we raken altijd aan alles gewend
Mijn pijn doet zeer, mijn pijn is vervelend
Maar pijn waar? We raken altijd aan alles gewend
Behalve misschien aan het verliezen van wat we liefhebben
Zeventien jaar, eerste breuk
Ook al was het tijd, mijn eerste liefde is voorbij, het is zwaar
En andere problemen, maar alles gaat uiteindelijk voorbij
Zo gaat het leven, en zelfs als mijn hart verscheurd was
Oeh, we raken altijd aan alles gewend
Mijn pijn doet zeer, mijn pijn is vervelend
Maar pijn waar? We raken altijd aan alles gewend
Behalve misschien aan het verliezen van wat we liefhebben
Vandaag zijn we zoals alle bloemen
Op een dag verwelken we, toch doet het pijn als een hart stopt
Maar ik ben gegroeid, en ondanks dat de tijd verstrijkt
Vergeet ik nooit wat ons zonder waarschuwing heeft verlaten
Oeh, we raken altijd aan alles gewend
Mijn pijn doet zeer, mijn pijn is vervelend
Maar pijn waar? We raken altijd aan alles gewend
Behalve misschien aan het verliezen van wat we liefhebben
Behalve misschien aan het verliezen van wat we liefhebben
Behalve misschien aan het verliezen van wat we liefhebben