Przy Sąsiednim Stoliku
Zamówiła drugie winko do obiadu
By choć na chwilę lepszy był świat
Bezwiednie wplotła dłonie w ażurowy obrus
Próbując z całych sił cofnąć czas
Jeszcze się tli
W niej dawny blask
Spod sztucznych rzęs
Dramatów czar
Jeszcze chce żyć
Ostatnim tchem
Nim usłyszy nie
Nim ostatni dzwonek spłoszy w niej nadzieję
Nim zszarzeją do reszty dni
Makijaż będzie śmieszny, nie zakryje wspomnień
Co po drodze zniszczyły sny
Jeszcze się tli
W niej dawny blask
Spod sztucznych rzęs
Dramatów czar
Jeszcze chce żyć
Ostatnim tchem
Nim usłyszy nie
En la Mesa de al Lado
Pidió otra copa para acompañar la comida
Para que el mundo fuera un poco mejor por un momento
Inconscientemente entrelazó sus manos en el mantel de encaje
Intentando con todas sus fuerzas retroceder en el tiempo
Todavía arde
En ella el antiguo resplandor
Bajo las pestañas postizas
El encanto de los dramas
Todavía quiere vivir
Con su último aliento
Antes de escuchar un no
Antes de que el último timbre ahuyente la esperanza en ella
Antes de que los días se vuelvan completamente grises
El maquillaje será ridículo, no podrá ocultar los recuerdos
Que en el camino destruyeron los sueños
Todavía arde
En ella el antiguo resplandor
Bajo las pestañas postizas
El encanto de los dramas
Todavía quiere vivir
Con su último aliento
Antes de escuchar un no