Jej Portret
Naprawdê jaki jesteœ nie wie nikt.
Ty sam o sobie tyle wiesz co nic.
W tañcz¹cych wokó³ ciemnych lustrach dni
Rozb³yska twój z³oty œmiech,
Przerwany w pó³ czu³y gest,
W pamiêci sk³adam wci¹¿ pasjans samych serc.
Naprawdê jaki jesteœ nie wie nikt,
To prawda nie potrzebna wcale mi.
Gdy nie po drodze bêdzie razem iœæ,
Uniosê twój zapach snu,
Rysunek ust, barwy s³ów,
Nie dokoñczony jasny portret twój.
Uniosê go, ocalê wszêdzie
Czy bêdzie przy mnie czy nie bêdziesz,
Talizman mój z zamyœleñ nag³ych twych i rzês.
Gdy kiedyœ poczujemy mi³y,
¯e nasze dni siê wype³ni³y
Przez ¿ycie pójdê ogl¹daj¹c siê wstecz.
Naprawdê jaki jesteœ nie wie nikt,
To prawda nie potrzebna wcale mi.
Gdy nie po drodze bêdzie razem iœæ,
Uniosê twój zapach snu,
Rysunek ust, barwy s³ów,
Nie dokoñczony jasny portret twój.
Tu retrato
Realmente nadie sabe cómo eres.
Tú mismo sabes tan poco de ti como nada.
En los oscuros espejos danzantes de los días
brilla tu sonrisa dorada,
interrumpida por un gesto medio tierno,
en mi memoria sigo armando el solitario solitario de los corazones.
Realmente nadie sabe cómo eres,
la verdad no me importa en absoluto.
Cuando no caminemos juntos,
levantaré tu aroma de sueño,
el dibujo de tus labios, los colores de tus palabras,
un retrato tuyo claro e inacabado.
Lo elevaré, lo salvaré en todas partes,
ya sea que estés conmigo o no,
mi talismán de tus repentinos pensamientos y susurros.
Cuando algún día sintamos que somos felices,
que nuestros días se han cumplido,
por la vida seguiré mirando hacia atrás.
Realmente nadie sabe cómo eres,
la verdad no me importa en absoluto.
Cuando no caminemos juntos,
levantaré tu aroma de sueño,
el dibujo de tus labios, los colores de tus palabras,
un retrato tuyo claro e inacabado.