395px

Tu Retrato

Anna Maria Jopek

Jej Portret

Naprawdę jaki jesteś
Nie wie nikt
Ty sam o sobie
Tyle wiesz co nic
W tańczących wokół
Ciemnych lustrach dni
Rozbłyska twój złoty śmiech
Przerwany w pół czuły gest
W pamięci składam wciąż
Pasjans samych serc

Naprawdę jaka jesteś
Nie wie nikt
To prawda nie potrzebna
Wcale mi
Gdy nie po drodze
Będzie razem iść
Uniosę twój zapach snu
Rysunek ust, barwy słów
Nie dokończony jasny portret twój

Uniosę go, ocalę wszędzie
Czy będziesz przy mnie czy nie będziesz
Talizman mój
Z zamyśleń nagłych twych i rzęs
Gdy kiedyś poczujemy miły
Gdy powiesz do mnie kiedyś: Wybacz
Przez życie pójdę
Oglądając się wstecz

Naprawdę jaki jesteś nie wie nikt
To prawda nie potrzebna wcale mi
Gdy nie po drodze będzie razem iść
Uniosę twój zapach snu
Rysunek ust, barwy słów
Nie dokończony jasny portret twój

Tu Retrato

Realmente, ¿quién eres?
Nadie lo sabe
Tú mismo de ti
Sabes tan poco, nada en realidad
En los espejos oscuros
De los días que danzan
Brilla tu risa dorada
Interrumpida en un gesto tierno
En mi memoria sigo
Armando un solitario de corazones

Realmente, ¿quién eres?
Nadie lo sabe
Es verdad que no es necesaria
Para mí en absoluto
Cuando no hay camino
Para caminar juntos
Llevaré tu aroma de sueño
El dibujo de tus labios, los colores de tus palabras
Tu retrato claro, inacabado

Lo llevaré, lo salvaré en todas partes
Ya sea que estés conmigo o no
Mi talismán
De tus pensamientos repentinos y tus pestañas
Cuando alguna vez sintamos lo bonito
Cuando me digas algún día: Perdona
Por la vida caminaré
Mirando hacia atrás

Realmente, ¿quién eres? Nadie lo sabe
Es verdad que no es necesaria para mí en absoluto
Cuando no hay camino, será juntos el andar
Llevaré tu aroma de sueño
El dibujo de tus labios, los colores de tus palabras
Tu retrato claro, inacabado

Escrita por: Jonasz Kofta