395px

Tata

Anna Maria Jopek

Tata

Gdy byłam lekka jak jaskółczy sen
Lubiłeś nosić mnie w kołysce rąk
Wiązałeś rudą wstążkę
Aby nie dotknęło twego dziecka żadne zło

Czemu ja nic nie pamiętam Już
Czemu ty to całkiem inny ty
Każda łza ponoć powraca tu
Każdy gest zostaje
Chociaż my gaśniemy, jak wiatr
Znikamy, jak mgły

Gdy byłam mała

I par oczu stu potrzeba było aby dostrzec mnie
Mówiłeś mi: żyj do utraty tchu
Pamiętaj kształty chmur i liści drzew

Dla ciebie chce być lekka, jak liść
Powiedz, że ja nie zgasnę jak wiatr
Nie zniknę jak mgła

Obiecaj mi
Że, tak jak łzy
Wrócimy tu

Tata

Cuando era ligera como un sueño de golondrina
Te gustaba llevarme en la cuna de tus brazos
Atabas una cinta roja
Para que ningún mal tocara a tu niña

¿Por qué no recuerdo nada ya?
¿Por qué eres un tú completamente diferente?
Cada lágrima, supuestamente, vuelve aquí
Cada gesto permanece
Aunque nosotros nos apagamos, como el viento
Desaparecemos, como niebla

Cuando era pequeña

Y se necesitaban pares de ojos para poder verme
Me decías: vive hasta quedarte sin aliento
Recuerda las formas de las nubes y las hojas de los árboles

Por ti quiero ser ligera, como una hoja
Dime que no me apagaré como el viento
No desapareceré como la niebla

Prométeme
Que, así como las lágrimas
Regresaremos aquí

Escrita por: Mateusz Pospieszalski, Marcin Kydrynski