Caoidh Mo Dhochais
Tha mi tinn 's mi ri caoidh mo dhòchais
Nochd 'san raoir 's fad na h-oidhche mhò-raoir
Do chòmhradh meallta 'sa gheamradh dhòmhsa
Chuir falt mo chinn dha na toill na dhlòthan
Bha mi'm oidhch' ud 'smi aig an teine
'S bu tu an luaisgean a bha air m'aire
Nuair a chuala mi fuaim an dorais
'S e air a ghluasd aig fear uallach baile
Theireadh cach rium nach robh thu ciallach
Gun robh 'g-òl 's nach bu mhòr a b'fhiach thu
Stad a ghraidh cha ro ann ach briagan
Se mise b'eolaich bhon t-òige riamh ort
Bha do chairdean toirt tàir is beul dhomh
Airson a ghraidh gun tug mi mo spèis dhut
Faodaidh iadsan bhith sàmhach 's eisdeachd
Far an laigh an gràdh, cha chuir càil bho cheill e
Bha mo chairdean iad orm ag iarraidh
An gaol a thug mi a chuir air diochuimhn'
Ach bha sin dhaibhsan a cheart cho diomhuinn
Ri muir-làn a thraghadh 's muir tràigh a lionadh
Lamento de mi Esperanza
Estoy enfermo y lamento mi esperanza
Anoche en la noche y durante toda la gran noche
Una conversación engañosa y un juego para mí
Hizo que mi cabeza cayera en las profundidades de la desesperación
Estaba en esa noche junto al fuego
Y eras la llama que capturaba mi atención
Cuando escuché el sonido de la puerta
Fue movida por un hombre arrogante de la ciudad
Todos decían que no tenías sentido
Que estabas bebiendo y no valías mucho
Detén tu amor, no es más que tonterías
Soy quien te conoció desde joven
Tus amigos hablaban a mis espaldas
Porque por amor no te presté atención
Ellos podrían estar callados y escuchando
Donde yace el amor, no se puede razonar
Mis amigos me buscaban
Por el amor que te di y que olvidaste
Pero para ellos eso era tan vacío
Como un mar que se retira y una marea que sube