Logging Field
I think I've gotten really good
At watering this hollow wood
Imagining a tree is gonna rise
And missing is a funny thing
Collects itself in annual rings
Believing well that time will make us wise
But emerging from a fog revealed
I'm standing in a logging field
And time just made me see what isn't there
Is someone real if they're unclear?
Can you be gone when you weren't here?
Am I allowed to grieve the empty air?
And it's a skill I've come to question
It is a skill I don't wanna learn
Building a future off a suggestion
Basing a life off of a word
Living a life off of a word
I'd say I felt it coming fast
But pains of now are always past
And no one can predict the way things fall
And missing is a boundless trap
You learn love around a gap
Still, pieces of you live there in the vault
But our bodies weren't built for grief
All primal screams, then quick relief
We're built to chop the wood
And start a fire
And as I watch the branches catch
What once was shade becoming ash
I wonder, am I also on the pyre?
And it's a fear I end up living
It is a fear I don't want to earn
You had to go
But I'm the one missing
You had to go
But I'm the one burned
I let you go
And I'm the one burned
Smoke always rises straight from the source
Nothing surprises me anymore
Smoke always latches onto my hair
We are just matches catching on air
And there's a field somewhere within me
An open field where things used to grow
Pain I can't take
It neve quite kills me
It leaves the space for what I don't know
It leaves the space for what I don't know
Houthakkersveld
Ik denk dat ik echt goed ben geworden
In het water geven aan dit holle hout
Verbeeldend dat er een boom zal rijzen
En missen is een grappig iets
Verzamelt zich in jaarlijkse ringen
Gelovend dat de tijd ons wijs zal maken
Maar uit de mist die onthuld werd
Sta ik in een houthakkersveld
En de tijd liet me gewoon zien wat er niet is
Is iemand echt als ze onduidelijk zijn?
Kun je weg zijn als je er niet was?
Mag ik rouwen om de lege lucht?
En het is een vaardigheid die ik ben gaan twijfelen
Het is een vaardigheid die ik niet wil leren
Een toekomst bouwen op een suggestie
Een leven baseren op een woord
Een leven leven op een woord
Ik zou zeggen dat ik het snel voelde komen
Maar de pijn van nu is altijd verleden
En niemand kan voorspellen hoe dingen vallen
En missen is een grenzelijke val
Je leert liefde rond een gat
Toch leven er stukjes van jou daar in de kluis
Maar onze lichamen zijn niet gebouwd voor rouw
Alle oer-screams, dan snelle verlichting
We zijn gebouwd om het hout te hakken
En een vuur te starten
En terwijl ik kijk hoe de takken vangen
Wat ooit schaduw was, wordt as
Vraag ik me af, sta ik ook op de brandstapel?
En het is een angst die ik uiteindelijk leef
Het is een angst die ik niet wil verdienen
Je moest gaan
Maar ik ben degene die mist
Je moest gaan
Maar ik ben degene die verbrand is
Ik liet je gaan
En ik ben degene die verbrand is
Rook stijgt altijd recht omhoog vanuit de bron
Niets verrast me nog meer
Rook hecht zich altijd aan mijn haar
Wij zijn gewoon lucifers die vangen in de lucht
En er is een veld ergens in mij
Een open veld waar dingen vroeger groeiden
Pijn die ik niet kan verdragen
Het doodt me nooit helemaal
Het laat ruimte voor wat ik niet weet
Het laat ruimte voor wat ik niet weet