Het grote taboe
Hoog Catharijne, fijne winkels
Vol met klanten, welvaartstaat
Daar staat Madeleine
Met haar kleine kinderlijf voor wie maar betaalt
En daar... gaat Ronaldo, met z'n slaapzak
Amper veertien, leeft op straat
Te laat! Bij de treinen dwaalt Jan-Peter
Ziek van de honger, ziek van de naald
refr.:
We zien het gebeuren, we lopen voorbij
Geen tijd om te treuren, ga liever opzij
We willen wel helpen, maar weten niet hoe
Dakloze kinderen, we laten het toe
We zien het gebeuren, we lopen voorbij
Geen tijd om te treuren, ga liever opzij
We willen wel helpen, maar weten niet hoe
Dakloze kinderen, het grote taboe
Zo'n kind, zonder moeder, zonder morgen
Zonder speelgoed, zonder huis
Ja, wie zal het hoeden, er voor zorgen
Spreekt het moed in, geeft het een thuis
Ja ja, bij de beeldbuis
Vloeien tranen om die jochies in Brasil
Maar wreed de verwensing toen Ronaldo
Hier uit wanhoop zo'n winkel overviel
refr.
El gran tabú
Alta Catharijne, tiendas agradables
Llenas de clientes, estado próspero
Allí está Madeleine
Con su pequeño cuerpo infantil para quien pague
Y allí... va Ronaldo, con su bolsa de dormir
Apenas catorce, vive en la calle
¡Demasiado tarde! Jan-Peter deambula por las vías del tren
Enfermo de hambre, enfermo de la aguja
coro:
Vemos que sucede, pasamos de largo
Sin tiempo para lamentarnos, mejor apartarse
Queremos ayudar, pero no sabemos cómo
Niños sin hogar, lo permitimos
Vemos que sucede, pasamos de largo
Sin tiempo para lamentarnos, mejor apartarse
Queremos ayudar, pero no sabemos cómo
Niños sin hogar, el gran tabú
Un niño así, sin madre, sin futuro
Sin juguetes, sin hogar
Sí, ¿quién lo cuidará, quién se hará cargo?
¿Le dará ánimo, le dará un hogar?
Sí sí, frente al televisor
Lágrimas fluyen por esos chicos en Brasil
Pero cruel la maldición cuando Ronaldo
Aquí, desesperado, asaltó una tienda
coro