Het Dorp
Thuis heb ik nog een ansichtkaart
Waarop een kerk een kar met paard
Een slagerij J. Van der Ven
Een kroeg, een juffrouw op de fiets
Het zegt u hoogstwaarschijnlijk niets
Maar het is waar ik geboren ben
Dit dorp, ik weet nog hoe het was
De boerenkind'ren in de klas
Een kar die ratelt op de keien
Het raadhuis met een pomp ervoor
Een zandweg tussen koren door
Het vee, de boerderijen
En langs het tuinpad van m'n vader
Zag ik de hoge bomen staan
Ik was een kind en wist niet beter
Dan dat t nooit voorbij zou gaan
Wat leefden ze eenvoudig toen
In simp'le huizen tussen groen
Met boerenbloemen en een heg
Maar blijkbaar leefden ze verkeerd
Het dorp is gemoderniseerd
En nou zijn ze op de goeie weg
Want ziet, hoe rijk het leven is
Ze zien de televisiequiz
En wonen in betonnen dozen
Met flink veel glas, dan kun je zien
Hoe of het bankstel staat bij Mien
En d'r dressoir met plastic rozen
De dorpsjeugd klit wat bij elkaar
In minirok en beatle-haar
En joelt wat mee met beat-muziek
Ik weet wel het is hun goeie recht
De nieuwe tijd, net wat u zegt
Maar het maakt me wat melancholiek
Ik heb hun vaders nog gekend
Ze kochten zoethout voor een cent
Ik zag hun moeders touwtjespringen
Dat dorp van toen, het is voorbij
Dit is al wat er bleef voor mij
Een ansicht en herinneringen
Toen ik langs het tuinpad van m'n vader
De hoge bomen nog zag staan
Ik was een kind, hoe kon ik weten
Dat dat voorgoed voorbij zou gaan
El pueblo
En casa tengo otra postal
En el que una iglesia un carro con caballo
Una carnicería J. Van der Ven
Un pub, una dama en la bicicleta
Lo más probable es que no te diga nada
Pero es donde nací
Este pueblo, recuerdo cómo era
Los niños campesinos en el aula
Un carro traqueteando en las rocas
El ayuntamiento con una bomba delante de ella
Un camino de tierra entre coros
El ganado, las granjas
Y a lo largo del camino del jardín de mi padre
Vi los árboles altos de pie
Yo era un niño y no sabía nada mejor
Que eso nunca pasaría
¿Qué vivían simplemente cuando
En casas sencillas rodeadas de vegetación
Con flores de granja y un seto
Pero aparentemente vivían mal
El pueblo ha sido modernizado
Y ahora están en el camino correcto
Porque, he aquí, cuán rica es la vida
Ellos ven el concurso de televisión
Y viviendo en cajas de hormigón
Con un montón de vidrio, se puede ver
¿Cómo si el sofá está en Mien
Y su cómoda con rosas de plástico
La bardana de la juventud del pueblo algunos juntos
En minifalda y pelo beatle
Y trota junto con la música beat
Lo sé, lo sé. Es su derecho
La nueva era, como tú dices
Pero me hace un poco melancólico
Conocí a sus padres
Compraron regaliz por un centavo
Vi a sus madres saltar la cuerda
Ese pueblo en ese entonces, se acabó
Esto es todo lo que me quedaba
Una imagen y recuerdos
Cuando pasé por el camino del jardín de mi padre
Los árboles altos todavía veían en pie
Yo era un niño, ¿cómo podría saberlo?
Que eso pasaría para siempre