395px

Ik Denk Zelden Aan Je

Biagio Antonacci

Ti Penso Raramente

Lamentarti tu di me
Lamentarmi io di te
Tutto tempo che non torna più

Ho già chiesto agli usurai
Dei cervelli deboli
Di risolvere il mio caso

Ti dissolvi dentro me
Ti risolvi senza me
Neanche il tempo per, per estinguersi

Io ti penso raramente
Te lo dico veramente
È bastato star dentro
In un altro cappotto
Per capire che in fondo
Avrei rotto, avrei rotto
Io ti penso raramente
Ho diviso cuore e mente
Anche se con fatica
Attraverso la vita
Consapevole in fondo
Avrei rotto, avrei rotto

Raccontare io di te
Raccontare tu di me
Pane fresco per pettegoli

Io ti penso raramente
Te lo dico veramente
È bastato star dentro
In un altro cappotto
Per capire che in fondo
Avrei rotto, avrei rotto
Io ti penso raramente
Ho diviso cuore e mente
Anche se con fatica
Attraverso la vita
Consapevole in fondo
Avrei rotto, avrei rotto

Invisibile per gli occhi tuoi sarò, I know
E non avrai mai più cura tu di me, I know
Non ho avuto gusto io andando via, I know
Incredibile l’estranea che c’è in te

Io ti penso raramente
Te lo dico veramente
È bastato star dentro
In un altro cappotto
Per capire che in fondo
Avrei rotto, avrei rotto
Io ti penso raramente
Ho diviso cuore e mente
Anche se con fatica
Attraverso la vita
Consapevole in fondo
Avrei rotto, avrei rotto
Io ti penso raramente
Con la forza della mente
Allontano I momenti che mi tornano veri
Quando rara e radiosa mi venivi a cercare

Ik Denk Zelden Aan Je

Jij klaagt over mij
Ik klaag over jou
Alle tijd die nooit meer terugkomt

Ik heb al aan de geldschieters gevraagd
Van zwakke geesten
Om mijn zaak op te lossen

Je lost op in mij
Je lost op zonder mij
Zelfs geen tijd om, om te verdwijnen

Ik denk zelden aan je
Ik zeg het je echt
Het was genoeg om binnen te zijn
In een andere jas
Om te begrijpen dat ik diep van binnen
Zou breken, zou breken
Ik denk zelden aan je
Ik heb hart en geest gescheiden
Ook al met moeite
Door het leven
Bewust dat ik diep van binnen
Zou breken, zou breken

Over jou vertellen
Jij over mij vertellen
Vers brood voor roddelaars

Ik denk zelden aan je
Ik zeg het je echt
Het was genoeg om binnen te zijn
In een andere jas
Om te begrijpen dat ik diep van binnen
Zou breken, zou breken
Ik denk zelden aan je
Ik heb hart en geest gescheiden
Ook al met moeite
Door het leven
Bewust dat ik diep van binnen
Zou breken, zou breken

Onzichtbaar voor jouw ogen zal ik zijn, I know
En je zult nooit meer om mij geven, I know
Ik had geen smaak toen ik wegging, I know
Ongelooflijk de vreemde die in jou zit

Ik denk zelden aan je
Ik zeg het je echt
Het was genoeg om binnen te zijn
In een andere jas
Om te begrijpen dat ik diep van binnen
Zou breken, zou breken
Ik denk zelden aan je
Ik heb hart en geest gescheiden
Ook al met moeite
Door het leven
Bewust dat ik diep van binnen
Zou breken, zou breken
Ik denk zelden aan je
Met de kracht van de geest
Verdrijf ik de momenten die weer echt worden
Wanneer je zeldzaam en stralend naar me toe kwam.

Escrita por: