395px

Jij Bent Mooi

Biagio Antonacci

Tu Sei Bella

Ti spogli e mi arriva il profumo.
La pelle velluto che inebria.
Ho solo capito chi sei, no ho capito
Che quello che hai dentro è potente,
È un bene che non tocca a tutti.
Il bacio è così delicato,
D'averne persino paura,
Da farne l'esempio di tutto e da tutti,
Tenerlo segreto e staccato,
Da farlo morire poi dopo.
E tu sei bella...
Come venezia addosso.
Venere dolce che rendi fecondo le sponde di un cuore che aveva fallito.
Tu sei bella...
Tanto da farne un vanto,
Non c'è fragranza per farti un esempio, non c'è neanche un fatto che porta un ricordo.
Al mare ci andiamo più tardi,
Se il sole si abbassa è più bello,
Un nostro tramonto è più rosso del sangue che abbiamo appena mischiato
È forte il profumo del nudo.
Tu sei bella,
Bella che riempi un campo,
Sera che arrivi non puoi portar via la luce del quadro migliore che ho fatto.
Le parole, le parole sono solo come vino
Più le bevi più ti rendi conto che non hai mai vinto.
Le parole possono volare ma ti volan dentro...
Le parole quando poi le hai dette hanno già perso il senso.
Le parole, le parole fanno anche passare il tempo,
Le parole rompono il silenzio e fanno un eco immenso.
Se non fermi in tempo le parole possono far male,
Le parole sono sale e vento dopo il tuo profumo.
Le parole, le parole sono sole come vino
Più le bevi più ti rendi conto che non hai mai vinto.
Le parole possono volare ma ti volan dentro...
Le parole quando poi le hai dette hanno già perso il senso.

Jij Bent Mooi

Je kleedt je uit en de geur komt binnen.
De huid als fluweel die bedwelmt.
Ik heb alleen maar begrepen wie je bent, nee ik heb niet begrepen
Dat wat je van binnen hebt krachtig is,
Het is een goed dat niet voor iedereen is weggelegd.
De kus is zo delicaat,
Dat je er zelfs bang voor kunt zijn,
Om het voorbeeld te zijn van alles en iedereen,
Het geheim te houden en los te laten,
Om het daarna te laten sterven.
En jij bent mooi...
Als Venetië op je huid.
Zoete Venus die de oevers van een falend hart vruchtbaar maakt.
Jij bent mooi...
Zoveel dat het een trots is,
Er is geen geur om je als voorbeeld te nemen, er is zelfs geen feit dat een herinnering brengt.
We gaan later naar de zee,
Als de zon ondergaat is het mooier,
Onze zonsondergang is roder dan het bloed dat we net hebben gemengd.
De geur van naaktheid is sterk.
Jij bent mooi,
Mooi dat een veld vult,
Avond dat je komt, je kunt het licht van het mooiste schilderij dat ik heb gemaakt niet meenemen.
De woorden, de woorden zijn alleen maar als wijn,
Hoe meer je drinkt, hoe meer je beseft dat je nooit hebt gewonnen.
De woorden kunnen vliegen, maar ze vliegen in je binnenste...
De woorden, als je ze eenmaal hebt gezegd, hebben al hun betekenis verloren.
De woorden, de woorden laten ook de tijd verstrijken,
De woorden doorbreken de stilte en maken een immense echo.
Als je de woorden niet op tijd stopt, kunnen ze pijn doen,
De woorden zijn zout en wind na jouw geur.
De woorden, de woorden zijn alleen als wijn,
Hoe meer je drinkt, hoe meer je beseft dat je nooit hebt gewonnen.
De woorden kunnen vliegen, maar ze vliegen in je binnenste...
De woorden, als je ze eenmaal hebt gezegd, hebben al hun betekenis verloren.

Escrita por: Biagio Antonacci