Fado Balada
Conta uma linda balada
Que um rei, dum reino sem par
Vendo morta a sua amada
Quis o seu seio honrar
E por molde, modelada
Depois de gasto um tesouro
Nasceu a graça encantada
Duma taça toda d'ouro
E quando por ela bebia
Morto por se embriagar
Saudoso, triste sorria
Com vontade de chorar
Certa noite imaculada
À luz de um luar divino
Deixou a corte pasmada
E fez-se ao mar sem destino
No mar ansiando a graça
De com a morta se juntar
Bebeu veneno p'la taça
E atirou a taça ao mar
Ao seu seio não há nada
Que se possa igualar
Nem a taça da balada
Que jaz no fundo do mar
Balada Fado
Dile una hermosa balada
Que un rey de un reino sin pareja
Ver a tu amada muerta
Quería que tu pecho honrara
Y por el molde, modelado
Después de gastar un tesoro
La gracia encantada nació
De un tazón todo de oro
Y cuando bebí por ella
Muertos por emborracharse
Anhelo, triste sonrisa
Con un deseo de llorar
Una noche inmaculada
A la luz de una divina luz de luna
Dejaste la corte asombrada
Y se fue al mar sin destino
En el mar anhelando gracia
De con los muertos a unirse
Bebió veneno para la copa
Y tiró la copa por la borda
Para tu pecho no hay nada
Que puedes igualar
Ni siquiera la copa de balada
Que yace en el fondo del mar