395px

Regalaremos la Caída de la Vida al Cojo

Anubi

Gyvenimo Kritimà Dovanosim Krankliui

Sutemø krantai ir dvasia nemirtinga -
Ramûs, kai virpa kranklio sparnai.
Tamsoj pravirksta sielos ið laimës
Jos jà paþásta sublizga kaip dalgis.

Jos mëgsta kai þmogø dalinas,
O dalgis vadinas kranklio vardu.
Kranklá jos kvieèia ir þvelgia á gelmæ
Nustato jo vertæ, kai pykèiu akys jo ðvieèia.

Esam jo tik ðeðëlis, Mirtis viduje,
Kai kranklys paðëlæs - Mirtis iðorëje.

Aðtriais nagais á sutemø ðalá,
Vëliø takais nuneðti jis gali.
Jo laukiam, geidþiam ir tylim...
Lai iðgirs mus! Uþ tai já ir mylim.

Jo þvilgsná, prisilietimà dovanosiu Jums,
Gyvenimo kritimà dovanosiu Jam.

Regalaremos la Caída de la Vida al Cojo

En la penumbra de la costa y el espíritu inmortal
Tranquilos, cuando se agitan las alas del cojo
En la oscuridad, las almas gritan de felicidad
Ellas revelan su brillo como las olas

Ellas aman cuando los humanos dividen
Y las olas llaman al cojo por su nombre
El cojo las invita y mira hacia lo profundo
Establece su valor, y sus ojos brillan de ira

Somos su pequeño mundo, la Muerte adentro
Cuando el cojo se despierta - la Muerte afuera

Con tres garras en el crepúsculo caído
Con pasos de sombras puede avanzar
Lo esperamos, lo anhelamos y callamos...
¡Que nos escuche! Por eso lo amamos

Su mirada, el toque, les regalaré
La caída de la vida les regalaré a él.