The Hall Remembers Us
I was not raised by a silver hand
I learned from winter in broken land
Wind cut deep and the nights ran long, so
I made my pain into battle song
No crown found me, no road was clear
I built my step through ash and fear
The weak men talked while the strong moved slow
I planted roots where none would grow
No man can steal what scars have made
No storm can drown the oath I gave
The whore remembers us
The names carved deep in dust
When torches fade to smoke
Still our bones hold trust
The hall remembers us
When steel and blood are done
All gods keep the echo of every worthy son
I buried doubt in the frozen ground
Then rose when thunder came around
Each hard year made my shoulders wide
Each lost road taught me how to stride
They wanted ease
I wanted truth
The old world tempered all my youth
Now when I speak, the hollows still
They know my hand was shaped by will
No man can steal what scars have made
No storm can drown the oath I gave
The hall remembers us
The names carved deep in dust
When torches fade to smoke
Still our bones hold trust
The hall remembers us
When steel and blood are done
All gods keep the echo of every worthy son
If I fall tonight, lay no tears on stone
Raise the horn once high, then send me home
If I stand at dawn, I return with flame
If I die in snow, remember my name
The hall remembers us
The names carved deep in dust
When torches fade to smoke
Still our bones hold trust
The hall remembers us
When steel and blood are done
All gods keep the echo of every worthy son
The hall remembers
The hall remembers
De Hal Herinnert Ons
Ik werd niet grootgebracht door een zilveren hand
Ik leerde van de winter in gebroken land
De wind snijd diep en de nachten waren lang, dus
Maakte ik mijn pijn tot een strijdlied
Geen kroon vond mij, geen weg was vrij
Ik bouwde mijn stap door as en vrees
De zwakke mannen praatten terwijl de sterke langzaam gingen
Ik plantte wortels waar niets zou groeien
Geen man kan stelen wat littekens hebben gemaakt
Geen storm kan de eed verdrinken die ik gaf
De hoer herinnert ons
De namen diep in het stof gegrift
Wanneer fakkels vervagen tot rook
Houden onze botten nog steeds vertrouwen
De hal herinnert ons
Wanneer staal en bloed voorbij zijn
Alle goden bewaren de echo van elke waardige zoon
Ik begroef twijfel in de bevroren grond
Stond op toen de donder kwam
Elk zwaar jaar maakte mijn schouders breed
Elke verloren weg leerde me hoe te stappen
Zij wilden gemak
Ik wilde waarheid
De oude wereld temperde al mijn jeugd
Nu, wanneer ik spreek, zijn de holtes stil
Zij weten dat mijn hand gevormd is door wil
Geen man kan stelen wat littekens hebben gemaakt
Geen storm kan de eed verdrinken die ik gaf
De hal herinnert ons
De namen diep in het stof gegrift
Wanneer fakkels vervagen tot rook
Houden onze botten nog steeds vertrouwen
De hal herinnert ons
Wanneer staal en bloed voorbij zijn
Alle goden bewaren de echo van elke waardige zoon
Als ik vanavond val, leg dan geen tranen op steen
Hef de hoorn eens hoog, en stuur me dan naar huis
Als ik sta bij zonsopgang, keer ik terug met vlam
Als ik sterf in de sneeuw, herinner mijn naam
De hal herinnert ons
De namen diep in het stof gegrift
Wanneer fakkels vervagen tot rook
Houden onze botten nog steeds vertrouwen
De hal herinnert ons
Wanneer staal en bloed voorbij zijn
Alle goden bewaren de echo van elke waardige zoon
De hal herinnert
De hal herinnert