395px

Dood is Absoluut Veilig

Architects

Dying Is Absolutely Sаfe

From the cradle to the grave, destined to break like the waves
Existence is so threatening
It takes a fierce grace to crack us open
A moment sat with our sentencing
And the light comes flooding in, oh, the light comes flooding in
When the leaves fall in the spring

May all the beggars be blessed
Like angels with anhedonia
We're all just doing our best
Repeating, there's nothing left
That's why we weed out the wonderers
Maybe there's virtue in emptiness
But I still drown in distress
When the leaves fall in the spring

With the ravens here to stay and the doves all flying away
Sedation feels so welcoming
In the subtle space, there's an endless ocean
But the devils sing and it's deafening
What a world we're living in, oh, we're never listening
When the leaves fall in the spring

May all the beggars be blessed
Like angels with anhedonia
We're all just doing our best
Repeating, there's nothing left
That's why we weed out the wonderers
Maybe there's virtue in emptiness
But I still drown in distress
When the leaves fall in the spring

I've got a lot to lose, but I won't lie to you
And make believe sincerity, I'm praying for a remedy
Beloved distant blue, one day I'll die for you
And swim in sweet serenity 'cause death is not my enemy

I've got a lot to lose, but I won't lie to you
And make believe sincerity, I'm praying for a remedy
Beloved distant blue, one day I'll die for you
And swim in sweet serenity 'cause death is not my enemy

Dood is Absoluut Veilig

Van de wieg tot het graf, bestemd om te breken als de golven
Bestaan is zo bedreigend
Het vergt een felle genade om ons open te breken
Een moment gezeten met onze veroordeling
En het licht stroomt binnen, oh, het licht stroomt binnen
Wanneer de bladeren vallen in de lente

Mogen alle bedelaars gezegend zijn
Als engelen met anhedonie
We doen allemaal ons best
Herhalend, er is niets meer over
Daarom onkruid we de zoekers eruit
Misschien is er deugd in leegte
Maar ik verdrink nog steeds in ellende
Wanneer de bladeren vallen in de lente

Met de raven die hier blijven en de duiven die allemaal wegvliegen
Voelt sedatie zo welkom
In de subtiele ruimte is er een eindeloze oceaan
Maar de duivels zingen en het is oorverdovend
Wat een wereld waarin we leven, oh, we luisteren nooit
Wanneer de bladeren vallen in de lente

Mogen alle bedelaars gezegend zijn
Als engelen met anhedonie
We doen allemaal ons best
Herhalend, er is niets meer over
Daarom onkruid we de zoekers eruit
Misschien is er deugd in leegte
Maar ik verdrink nog steeds in ellende
Wanneer de bladeren vallen in de lente

Ik heb veel te verliezen, maar ik zal je niet liegen
En doen alsof ik oprecht ben, ik bid voor een remedie
Geliefde verre blauw, op een dag zal ik voor jou sterven
En zwemmen in zoete sereniteit, want de dood is niet mijn vijand

Ik heb veel te verliezen, maar ik zal je niet liegen
En doen alsof ik oprecht ben, ik bid voor een remedie
Geliefde verre blauw, op een dag zal ik voor jou sterven
En zwemmen in zoete sereniteit, want de dood is niet mijn vijand

Escrita por: Architects / Dan Searle