Afscheid Van Wim Van Krimpen (kunsthal)
Ach wim, ik zeg je als rotterdammer
Jij hebt voor onze stad zoveel gedaan
En daarom is 't ook zo jammer
Dat er een heel klein ding is misgegaan
Dat er een heel klein ding is misgegaan
Natuurlijk moest er wel iets aardigs komen
Iets heel speciaals hier bij de hal
En ik weet ook wel: een park met bomen
Da's afgezaagd, dat heb je overal
Een park met bomen heb je overal
En misschien dachten we met z'n allen
Die koolhaas maakt een heel mooi plan
Maar hoe dat plan is uitgevallen
Dat duidt toch op een misverstand
Dat duidt toch op een soort van misverstand
't was misschien een klein bedrijfje
Waar men met liefde asfalt maakt
Dat de chauffeur al ver na vijven
In dichte mist, de weg is kwijtgeraakt
In dichte mist, de weg is kwijtgeraakt
Of was'r iemand die het handschrift
Van rem koolhaas niet lezen kon
Dat bibberige oma handschrift
En asfalt las, waar grasveld stond
En asfalt las, waar grasveld stond
Maar ach, dat zijn nou van die kleine dingen
Dat vind ik nou 't ergste niet
Nee, hoe die kunsthal is ontworpen
Dat doet mij nou 't meest verdriet
Dat doet mij toch 't meest verdriet
Al zeggen alle architecten
" 't is een sierraad voor de stad"
't heeft een jaar geduurd voor ik besefte
Dat dat gebouw een ingang had
Dat dat gebouw een ingang had
Je kan niet anders dan de weg kwijtraken
Als je je in dat labyrinth begeeft
Er is een kleuterklas uit hoevelaken
Die nooit de uitgang t'ruggevonden heeft
Die nooit de uitgang t'ruggevonden heeft
Hoe kan men zoiets nou ontwerpen
En 't ergste is die hellingbaan
Ik zag daar mensen in een rolstoel
Tegen de wand te pletter slaan
Tegen de wand te pletter slaan
Ach wim, je had zoveel mooie dromen
Maar op dit punt is 't misgegaan
Waar jij vooruit had willen komen
Is koolhaas op z'n rem gasan staan
Is koolhaas op z'n rem gasan staan
't is toch jammer, want ik weet zeker
Die koolhaas kreeg jij echt wel plat
Als jij die honderdveertig italiaanse
Gehandicapten uitgenodigd had
Ach beste mensen, ik moet u zeggen
Al is 't nog een groot geheim
Dat nu van krimpen gaat vertrekken
De kunsthal wordt verkocht aan kukenheim
Despedida de Wim Van Krimpen (kunsthal)
Ach wim, te lo digo como rotterdammer
Tú has hecho tanto por nuestra ciudad
Y por eso es tan lamentable
Que haya habido un pequeño problema
Que haya habido un pequeño problema
Por supuesto que tenía que haber algo agradable
Algo muy especial aquí en la sala
Y también sé que un parque con árboles
Es cliché, eso lo encuentras en todas partes
Un parque con árboles lo encuentras en todas partes
Y tal vez pensamos todos juntos
Que Koolhaas haría un plan muy bonito
Pero cómo resultó ese plan
Eso indica un malentendido
Eso indica una especie de malentendido
Quizás fue una pequeña empresa
Donde hacen asfalto con amor
Que el conductor ya muy tarde
Perdido en la densa niebla, se desvió
Perdido en la densa niebla, se desvió
O tal vez hubo alguien que no podía leer
La letra de Rem Koolhaas
Esa letra temblorosa de abuela
Y leyó asfalto donde había césped
Y leyó asfalto donde había césped
Pero bueno, son esas pequeñas cosas
Eso no me parece lo peor
No, cómo fue diseñada la kunsthal
Eso es lo que más me entristece
Eso es lo que más me entristece
Aunque todos los arquitectos digan
'Es una joya para la ciudad'
Me tomó un año darme cuenta
De que ese edificio tenía una entrada
De que ese edificio tenía una entrada
No puedes evitar perderte
Si te adentras en ese laberinto
Hay un grupo de preescolar de Hoevelaken
Que nunca encontró la salida
Que nunca encontró la salida
¿Cómo se puede diseñar algo así?
Y lo peor es esa rampa
Vi a personas en silla de ruedas
Estrellarse contra la pared
Estrellarse contra la pared
Ach wim, tenías tantos sueños hermosos
Pero en este punto algo salió mal
Donde querías avanzar
Koolhaas frenó en seco
Koolhaas frenó en seco
Es una lástima, porque estoy seguro
Que realmente habrías aplastado a Koolhaas
Si hubieras invitado a esos ciento cuarenta italianos
Discapacitados
Queridas personas, debo decirles
Aunque aún es un gran secreto
Que ahora Van Krimpen se va
La kunsthal se vende a Kukenheim