Als wij marcheren
Als over 't wijde land de zonne brandt: soldaat, marcheer !
Keer in gedachten weer naar 't verre heimatland.
Daar zijn de luchten blauw, de mensen trouw, en wachten weer
de vrienden van weleer, de eigen thuis.
Als wij marcheren recht naar de zon, knettert geweren, dreun dan kanon.
Eens komt het keren, geen zonnebrand kan ons nog deren in 't heimatland.
Als aan het avondeind de zon verdwijnt, en heimwee daalt,
een verre sterre straalt in 't stille heimatland.
Zie ik de zonnedag, een zonnelach van 't wederzien.
Soldaat, marcheer en dien, eens wacht de thuis.
Als wij marcheren recht naar de zon, knettert geweren, dreun dan kanon.
Eens komt het keren, geen zonnebrand kan ons nog deren in 't heimatland.
Cuando marchamos
Cuando sobre la extensa tierra el sol quema: soldado, ¡marcha!
Vuelve en pensamiento a la lejana tierra natal.
Allí los cielos son azules, la gente leal, y esperan de nuevo
los amigos de antaño, el hogar propio.
Cuando marchamos directo hacia el sol, chisporrotean las armas, retumba el cañón.
Llegará el cambio, ningún quemazón solar nos afectará en la tierra natal.
Cuando al final del día el sol desaparece, y la nostalgia desciende,
una estrella lejana brilla en la tranquila tierra natal.
Veo el día soleado, una sonrisa del reencuentro.
Soldado, marcha y sirve, pronto llegará el hogar.
Cuando marchamos directo hacia el sol, chisporrotean las armas, retumba el cañón.
Llegará el cambio, ningún quemazón solar nos afectará en la tierra natal.