395px

Paysans, citoyens et gens du dehors

Armand

Boeren, burgers en buitenlui

De weg naar eenzaamheid is
niet meer wat hij is geweest.
De borden zijn onduidelijk
en 'n ongeluk wordt gevreesd.
Verzopen net als iedereen,
die 't niet begrijpt,
Waartoe toch eigenlijk mensdom dient,
mijn gedachten zijn gerijpt.

Tot hoogten, die Shakespeare niet kent,
waarbij Edgar Poe 'n broekkie blijkt.
Laat ze maar komen met hun kennis en hun kwats,
die niet verder reikt.
Dan weet ik veel, 't zal wel zo moeten,
te vreten hebben, dat is genoeg.
Maar dat was niet de echte reden,
nee, dat was niet waarom ik vroeg.

Als alles donker en somber is,
vraag ik dikwijls naar het waarom.
Waarom moet iedereen hetzelfde zijn,
waarom is ledigheid zo dom?
Er is geen sterveling hier op aard',
die hierop 't antwoord weet.
Toch hoop ik noggus te ontdekken,
waarom ik eigenlijk eet.

En nu is de lucht verteerd en vuil
en ze hoesten zich een bult.
Maar niemand, die er iets tegen doet,
want hun hoofden zijn van zult.
En vrede is ook zoiets moois,
alleen weet ik niet wat het betekent.
Want wat er ook gebeuren mag,
op totale vrede zijn we niet berekend.

Er is veel te veel geschreven
en er is ook veel te veel gezegd,
Over hoe het dan nou juist niet moet,
dat zit ze dwars en terecht.
Toch is er ook nog zoiets als geweten
en als je daarnaar handelt,
Dan geloof ik, dat je toch wel voor jezelf weet,
dat je de goeie weg bewandelt.

Misschien komt er een op zekere dag
'n sprookje daaromtrent vertellen.
En dat dan accuut iedereen het in
'n ander daglicht zal gaan stellen.
Ik hoop voor iedereen, serieus,
dat ie eens geluk zal vinden.
Dat ie zich laat bedonderen door een vrouw
en zich ongewild zal binden.

Mij hadden ze ook te pakken,
maar ik heb me laten gaan.
En toen ik eenmaal 'n heel eind was,
toen ging de idee compleet naar de maan.
En nu zwalk ik en men praat erover,
van 't ene stuk naar 't ander.
Ik hoop, dat er toch noggus iemand komt,
die zorgt, dat ik verander.

Ja, eens zal er wel iemand komen,
die mij de baas zal kunnen.
En die ik in mijn eigenlijke ik
en mijn ideeen 'n blik zal gunnen.
Ik weet niet of dat wel zo goed zal zijn,
maar toch geloof ik wel,
Dat je niet helemaal alleen kunt zijn,
want komplete eenzaamheid, dat is 'n hel.

Gelukkig zijn,
dat is niet alleen je opofferen voor 'n ander.
Jezelf zien als een onderdeel
en 'n stuk van het begrip elkander.
't Is misschien wat moeilijk,
maar toch weet ik, dat 't gaat.
Je moet jezelf vinden,
alleen maar om jezelf
en niet zoals 't in de boeken staat.

En dan gillen ze over provoceren,
maar dat doen we allemaal.
Iedereen, die trekt z'n bek wellus open,
of ie nu langharig is of kaal.
Er is echt maar een heel klein verschil,
alleen men zegt 't in bedekte termen
Als men eenmaal boven de dertig komt,
want 't staat niet, dat ze dan nog zwermen.

Je prestige tegenover je kinderen en zo,
dat mag je niet laten varen.
Alleen in intieme vriendenkring
hoef je je gal echt niet te sparen.
En wat daar loskomt,
dat doet je voor eens en voor altijd bedenken:
Ze zijn niet zo kwaad,
ze zijn alleen bang hun meerderen te krenken.

Iedereen, die gaat immers voor de bijl,
de ene vroeger en de andere wat later.
Maar 't is de manier waarop,
met geheven hoofd of met je broek vol water.
Glory Hallelujah voor allemaal,
want de welvaartstaat wordt slechter.
De mensen, die worden wit om de neus
en de band onderling wordt hechter.

En zo boeren, burgers en buitenlui,
heb ik geschetst, wat u niet ziet,
Of niet wilt zien, maar dan is 't te laat,
want beter uitleggen kan ik 't niet.
We leven alleen maar om te leven
en niet in 'n maatschappij,
Die verzuipt in z'n gemaakte eigen kennis,
als u 'm voelt, wees dan maar blij.

Paysans, citoyens et gens du dehors

Le chemin vers la solitude est
plus ce qu'il était avant.
Les panneaux sont flous
et un accident est redouté.
Noyés comme tout le monde,
qui ne comprend pas,
À quoi donc sert l'humanité,
mes pensées ont mûri.

Vers des sommets que Shakespeare ne connaît pas,
où Edgar Poe se révèle un peu fou.
Laissez-les venir avec leur savoir et leurs balivernes,
qui ne vont pas plus loin.
Alors je sais beaucoup, ça doit être comme ça,
avoir de quoi manger, c'est suffisant.
Mais ce n'était pas la vraie raison,
non, ce n'était pas pourquoi je demandais.

Quand tout est sombre et morose,
je demande souvent pourquoi.
Pourquoi tout le monde doit être pareil,
pourquoi l'oisiveté est si bête ?
Il n'y a pas un mortel ici sur terre,
qui connaît la réponse.
Pourtant, j'espère encore découvrir,
pourquoi je mange en fait.

Et maintenant l'air est pollué et sale
et ils toussent à s'en faire péter les poumons.
Mais personne ne fait rien,
car leurs têtes sont dans le brouillard.
Et la paix est aussi une belle chose,
mais je ne sais pas ce que ça signifie.
Car quoi qu'il arrive,
ous ne sommes pas préparés à la paix totale.

Il y a eu trop de mots écrits
et trop de choses dites,
Sur comment ça ne doit pas être,
c'est ce qui les dérange, et à juste titre.
Pourtant, il y a aussi quelque chose comme la conscience
et si tu agis en fonction,
Alors je crois que tu sais au fond de toi,
que tu prends le bon chemin.

Peut-être qu'un jour viendra
où un conte viendra raconter ça.
Et alors, tout le monde le verra
sous un autre jour.
J'espère pour chacun, sérieusement,
qu'il trouvera un jour le bonheur.
Qu'il se laissera berner par une femme
et se liera sans le vouloir.

Moi aussi, j'ai été pris au piège,
mais je me suis laissé aller.
Et quand j'ai été loin,
l'idée est complètement partie en fumée.
Et maintenant je titube et on en parle,
de l'un à l'autre.
J'espère qu'il y aura encore quelqu'un,
qui fera que je change.

Oui, un jour quelqu'un viendra,
qui pourra me dominer.
Et qui me donnera un aperçu
de mon vrai moi et de mes idées.
Je ne sais pas si ce sera bien,
mais je crois quand même,
Que tu ne peux pas être complètement seul,
car la solitude totale, c'est l'enfer.

Être heureux,
ce n'est pas seulement se sacrifier pour un autre.
Se voir comme une partie
et un morceau de la compréhension mutuelle.
C'est peut-être un peu difficile,
mais je sais que ça va.
Tu dois te trouver,
juste pour toi-même
et pas comme c'est écrit dans les livres.

Et puis ils crient à la provocation,
mais on fait tous ça.
Tout le monde ouvre sa grande gueule,
qu'il soit chevelu ou chauve.
Il n'y a vraiment qu'une petite différence,
mais on le dit en termes voilés
Quand on dépasse la trentaine,
car ça ne fait pas bien de continuer à grouiller.

Ton prestige face à tes enfants et tout,
tu ne dois pas le laisser tomber.
Seulement dans un cercle d'amis intimes
tu n'as pas besoin de te retenir.
Et ce qui en découle,
c'est pour toujours à méditer :
Ils ne sont pas si méchants,
ils ont juste peur de froisser leurs supérieurs.

Tout le monde finit par tomber,
certains plus tôt, d'autres plus tard.
Mais c'est la manière de le faire,
avec la tête haute ou le pantalon plein d'eau.
Gloire Hallelujah pour tous,
car l'État-providence se dégrade.
Les gens deviennent pâles comme des fantômes
et les liens entre eux se resserrent.

Et donc, paysans, citoyens et gens du dehors,
j'ai esquissé ce que vous ne voyez pas,
ou que vous ne voulez pas voir, mais alors il est trop tard,
car je ne peux pas mieux expliquer.
Nous vivons juste pour vivre
et non dans une société,
qui se noie dans son propre savoir fabriqué,
si vous le ressentez, alors soyez heureux.