395px

El poseedor de la multitud

Armand

De massa bezit

Er was een tijd
Dat ik verzoop in haat en nijd
En m'n rug niet durfde keren van jaloezie
Er was een tijd
Dat ik boordevol zat met spijt
Over elk meisje dat ik achterliet

Maar de kaarten vallen anders
sinds ik de trots uit m'n hoofd heb gezet
We zijn allemaal maar mensen
en samen hebben we de grootste pret
Omdat je toch nooit iemand kunt bezitten

De massa bezit nog bij het leven
Het leven is voor sommigen eigendom
Maar je kunt iemand je leven niet geven
Als je verlangen naar het nieuwe nooit verstomd

Dus waarom lieg je
Als je weet dat je toch
menselijke gevoelens hebt voor iedereen
Wat lul je
Dat je nooit eens zou willen
want je wederhelft komt daar nooit overheen
Maar welke misdaad bega je
behalve 't verwerpen van wat oude raad
Die lang reeds uit de tijd is
omdat jaloezie verveelt maar toch niet baat
Als je er 'n klein beetje nuchter over nadenkt

El poseedor de la multitud

Hubo un tiempo
Que me ahogaba en odio y envidia
Y no me atrevía a dar la espalda por celos
Hubo un tiempo
Que estaba lleno de arrepentimiento
Por cada chica que dejaba atrás

Pero las cartas se juegan de manera diferente
Desde que dejé de lado el orgullo
Todos somos solo humanos
y juntos nos divertimos mucho
Porque nunca puedes poseer a alguien

La multitud posee incluso en vida
La vida es propiedad de algunos
Pero no puedes darle tu vida a alguien
Si tu deseo por lo nuevo nunca se apaga

Entonces, ¿por qué mientes?
Si sabes que de todos modos
tienes sentimientos humanos por todos
¿De qué hablas?
Que nunca quisieras
porque tu otra mitad nunca superará eso
Pero ¿qué crimen cometes?
excepto rechazar viejos consejos
Que hace mucho tiempo están obsoletos
porque los celos aburren pero no ayudan
Si piensas un poco con claridad

Escrita por: