Mijlpaal (het werkmanslied)
Er was een tijd die men noemde: "Voor de oorlog"
Want het was een mijlpaal in de geschiedenis
Als er weer eens een volk werd uitgemoord
En in die tijd werkten de mensen zeventiguren
En de snipperdag bestond alleen maar voor de stijfgesteven boord
En nu is er een tijd, die men nog steeds noemt: "Na de oorlog"
Want het is een mijlpaal in de geschiedenis als er weer eens een volk wordt uitgemoord
En in deze tijd werken de mensen zeventig uren
En de snipperdag wordt met zwarte klussen de grond ingeboord
Maar de mens van na de oorlog heeft 'n machine voor de afwas
En voor het mixen, en voor het naaien plus een bende stereoapparaten
En die hoop blik en plastic bij elkaar maakt zoveel herrie
Dat ie zichzelf nog slechter dan in de fabriek kan horen praten
De mens van na de oorleeg heeft 't makkelijk gekregen
Door die automatisering is zijn werkweek nog maar een kleine twintig uur
En daarvoor heeft ie moeten staken, wat moeten laten
Maar de vrije tijd is toch wel 't belangrijkst op den duur
Je, was 't maar waar dat de werker zo slim was
Want hij staakt nog steeds voor stuivers en dubbeltjes
z'n vrije tijd interesseert 'm niet
Hij verveelt zich immers keikapot in de vakantie
Hij is dolblij als ie na drie weken de fabriekspoort weer ziet
Nee, laat 'm asjeblieft met rus, die brave werker
Hij heeft z'n halve haan patat op zaterdag
dus waarom zou ie moeten klagen
Hij is zijn leven verzekerd tegen 't leven
Altijd volop haan voor zijn kroost
Zelfs als ze hem ten grave dragen
Hitos (la canción del trabajador)
Hubo una época que se llamaba: 'Antes de la guerra'
Porque fue un hito en la historia
Cuando una vez más un pueblo era masacrado
Y en ese tiempo la gente trabajaba setenta horas
Y el día libre solo existía para el cuello almidonado
Y ahora hay una época, que todavía se llama: 'Después de la guerra'
Porque es un hito en la historia cuando una vez más un pueblo es masacrado
Y en estos tiempos la gente trabaja setenta horas
Y el día libre se entierra con trabajos negros
Pero el hombre de después de la guerra tiene una máquina para lavar los platos
Y para mezclar, y para coser además de un montón de aparatos estéreo
Y esa esperanza de lata y plástico juntos hace tanto ruido
Que apenas puede escucharse peor que en la fábrica hablar
El hombre de después de la guerra la ha tenido fácil
Gracias a la automatización su semana laboral es solo de unas veinte horas
Y para eso tuvo que hacer huelga, tuvo que renunciar
Pero el tiempo libre es lo más importante a la larga
Sí, ojalá el trabajador fuera tan listo
Porque todavía hace huelga por centavos y monedas
Su tiempo libre no le interesa
Después de todo, se aburre a muerte en vacaciones
Está encantado de ver la puerta de la fábrica después de tres semanas
No, déjenlo en paz, ese buen trabajador
Se come su medio pollo con papas los sábados
entonces, ¿por qué debería quejarse?
Tiene su vida asegurada contra la vida
Siempre hay pollo en abundancia para sus hijos
Incluso cuando lo llevan a la tumba