Thuiskomen
Ik zie wat je nu bent
En wie je misschien zou kunnen worden
Als de ogen van je kinderdroom weer opengaan
En daar is de maan
En de inktzwarte kosmos
En de nietige mens voelt de tranen wellen
Hij kan de sterrennevels verstaan
Oh mens wat hou ik van je
Je bent tot zoveel meer in staat
dan je nu kunt geloven
Al het goede stijgt naar boven
je voelt 't langzaam over je komen
Laat je nu maar gaan
Op de wind en stel geen vragen meer
Want als de vragen sterven ben je pas thuis
En thuiskomen doe je toch telkens weer
Met de stilte als enig geruis
om je heen
Ben je al eens zover weggegaan
dat je je hart kon horen bonken
Op de regelmaat van de adem die het leven geeft
Besefte je toen ook dat het
in een vloek en een zucht voorbij is
Want tussen hoop en herinnering bloeit het geluk
Jij bent het, die nu leeft
Oh mens wat hou ik van je
Je bent tot zoveel meer in staat
dan je nu kunt geloven
Al het goede stijgt naar boven
je voelt 't langzaam over je komen
Laat je nu maar gaan
Op de wind en stel geen vragen meer
Want als de vragen sterven ben je pas thuis
En thuiskomen doe je toch telkens weer
Met de stilte als enig geruis
om je heen
Luister je nog steeds mijn vriend
Dringt het tot jou door, vriendinnetje
Dat we een paradijs bewonen
dat zijn weerga in lichtjaren niet kent
Op het moment dat jij en ik
het zullen mogen begrijpen
En omdat ik 's 'n glimp heb opgevangen
Zeg ik je nu met klem
Oh mens wat hou ik van je
Je bent tot zoveel meer in staat
dan je nu kunt geloven
Al het goede stijgt naar boven
je voelt 't langzaam over je komen
Laat je nu maar gaan
Op de wind en stel geen vragen meer
Want als de vragen sterven ben je pas thuis
En thuiskomen doe je toch telkens weer
Met de stilte als enig geruis
om je heen
Regreso a casa
Veo lo que eres ahora
Y lo que podrías llegar a ser
Cuando los ojos de tus sueños de infancia se abren de nuevo
Y ahí está la luna
Y el cosmos tinta negra
Y el insignificante ser humano siente las lágrimas brotar
Puede entender las nebulosas estelares
Oh humano, cuánto te quiero
Eres capaz de mucho más
de lo que puedes creer ahora
Todo lo bueno se eleva hacia arriba
sientes que poco a poco te envuelve
Déjate llevar ahora
Con el viento y no hagas más preguntas
Porque solo cuando las preguntas mueren es cuando estás en casa
Y regresar a casa lo haces una y otra vez
Con el silencio como único murmullo
a tu alrededor
¿Alguna vez has ido tan lejos
que podías escuchar latir tu corazón?
Al ritmo de la respiración que da vida
¿También te diste cuenta entonces
de que todo pasa en un abrir y cerrar de ojos?
Porque entre la esperanza y el recuerdo florece la felicidad
Eres tú, quien vive ahora
Oh humano, cuánto te quiero
Eres capaz de mucho más
de lo que puedes creer ahora
Todo lo bueno se eleva hacia arriba
sientes que poco a poco te envuelve
Déjate llevar ahora
Con el viento y no hagas más preguntas
Porque solo cuando las preguntas mueren es cuando estás en casa
Y regresar a casa lo haces una y otra vez
Con el silencio como único murmullo
a tu alrededor
¿Todavía me escuchas, amigo mío?
¿Te das cuenta, amiguita?
Que habitamos un paraíso
que no tiene igual en años luz
En el momento en que tú y yo
podamos entenderlo
Y porque he vislumbrado algo
Te lo digo ahora con fuerza
Oh humano, cuánto te quiero
Eres capaz de mucho más
de lo que puedes creer ahora
Todo lo bueno se eleva hacia arriba
sientes que poco a poco te envuelve
Déjate llevar ahora
Con el viento y no hagas más preguntas
Porque solo cuando las preguntas mueren es cuando estás en casa
Y regresar a casa lo haces una y otra vez
Con el silencio como único murmullo
a tu alrededor