Tintels
In de schemering vliegen de vleermuizen op de avondbries
En de bomen wiegen zacht op het ritme van de wind die hen streelt
In de verte zingt een lijster als getuige van de laatste vogelpracht
En de aarde gaat slapen, de maan verandert het beeld
En in de harten van de stervelingen die terustengaan
Leeft de hoop dat de nieuwe mens nog zal ontwaken voor hun dood
Die zijn tijd niet meer zal verdoen met het zwoegen voor materiaal
Maar die ophoudt als hij genoeg heeft voor zijn brood
Bij die gedachte komt er een glimlach om de mensenmond
We hebben allen dezelfde idee over hoe het eigenlijk hoort
We weten al te goed dat eenieder evenveel toekomt
Als hij de stem van zijn diepste gevoelens heeft gehoord
Maar om te luisteren - EN ZET NOU GODVERDOMME DIE RADIO US AF ! -
Zul je toch eerst weer gewoon moeten raken aan wat stilte om je heen
En dan zul je ook pas ervaren wie je eigenlijk bent
Want op deze manier ben je duizend tv-verzinsels in ŽŽn
Reik mij je hand, ik ben ook zo'n mens die zoekt naar Utopia
Naar het Shangri-La, het land dat geen pijn en onrust kent
Met een stralende glimlach, vervuld van eeuwig evenwicht
En een mens zo hoog, die het geweld gewoon ontkent
Tintels
En el crepúsculo vuelan los murciélagos en la brisa nocturna
Y los árboles se mecen suavemente al ritmo del viento que los acaricia
A lo lejos canta un zorzal como testigo de la última belleza de las aves
Y la tierra se va a dormir, la luna cambia la imagen
Y en los corazones de los mortales que se van a descansar
Vive la esperanza de que el nuevo ser humano aún despertará antes de su muerte
Que no perderá más tiempo trabajando arduamente por lo material
Sino que cesará cuando tenga suficiente para su pan
Con ese pensamiento se dibuja una sonrisa en los labios de la gente
Todos tenemos la misma idea de cómo debería ser realmente
Sabemos muy bien que a cada uno le corresponde lo mismo
Si ha escuchado la voz de sus sentimientos más profundos
Pero para escuchar - ¡Y APAGA ESA MALDITA RADIO YA! -
Debes acostumbrarte de nuevo al silencio que te rodea
Y solo entonces experimentarás quién eres realmente
Porque de esta manera eres mil invenciones de televisión en una
Extiéndeme tu mano, también soy alguien que busca la Utopía
El Shangri-La, la tierra que no conoce dolor ni inquietud
Con una sonrisa radiante, llena de equilibrio eterno
Y un ser tan elevado, que simplemente niega la violencia