Vierdaagse stad
Holy shit, weer zo'n brief in de bus
Nou wil zij de kids op haar naam
Waarom protesteren tegen wat bekonkeld is
No use, dat voel ik op mijn klompen aan
Wat kranteartikelen, wat wilde verhalen
En ik ben gedoodverfd in no time
Het leven dat laat je soms stevig balen
Maar ik voel niks, laat ik iedereen in de waan
Dank ik dan
En dan komt Vincent mij vertellen
In de koffieshop van Toon
Dat ie z'n zoon naar mij genoemd heeft
En da's toch buitengewoon
En met de tranen in de ogen
Loop ik naar de vierdaagsestad
En ik voel me zielsgelukkig
Al wordt me alles afgejat
En Gerrie, die ze moeder noemen
Loopt 'n eindje met me op
Want ze heeft 't wel begrepen
Van zoiets ga ik uit mijn kop
Arm in arm met Mama Stuf
Loop ik door de Vlaamse Gas
Een sttenworp van de plaats
Waar ik Peter Tosch mijn Hasjiesman gaf
Kind noch kraai op deze wereld
Maar mijn vrienden zijn mijn fans
Mijn muzikale medestanders
De verlichte splinternieuwe mens
'K hang uit het raampje van de Hondekop naar Den Bosch
En in Rosmalen steken ze vuurwerk af
Met m'n haren in de wind
Pik ik zonder dollen
Kleurige parasollen mee in draf
En de smerige kruitdamp die vult mijn luxe hokkie
Maar daar veeg ik dus een volle chillum aan
Want het is toch geen toeval
Dat dat verrekte vuurwerk
Nu juist de lucht in moet gaan
Denk ik dan
Ciudad de cuatro días
Carajo, otra vez una carta en el buzón
Ahora ella quiere que los niños estén a su nombre
¿Por qué protestar contra lo que se ha tramado?
No sirve de nada, lo siento en mis botas de madera
Algunos artículos de periódico, algunas historias salvajes
Y yo soy el elegido en poco tiempo
A veces la vida te hace sufrir mucho
Pero no siento nada, dejo a todos en la ignorancia
¿Debería agradecer entonces?
Y luego viene Vincent a contarme
En la cafetería de Toon
Que ha nombrado a su hijo como yo
Y eso es realmente extraordinario
Y con lágrimas en los ojos
Camino hacia la ciudad de cuatro días
Y me siento increíblemente feliz
Aunque me roben todo
Y Gerrie, a quien llaman madre
Camina un poco conmigo
Porque ella lo ha entendido bien
Algo así me vuelve loco
Brazo con brazo con Mamá Stuf
Camino por la Gas de Flandes
A un tiro de piedra del lugar
Donde le di a Peter Tosch mi hombre de hachís
Ni un alma en este mundo
Pero mis amigos son mis fans
Mis compañeros musicales
El iluminado y flamante ser humano
Me asomo por la ventana del Hondekop hacia Den Bosch
Y en Rosmalen lanzan fuegos artificiales
Con mi cabello al viento
Cojo sin bromas
Coloridos paraguas mientras corro
Y el sucio humo de pólvora llena mi lujoso refugio
Pero me importa un comino
Porque no es casualidad
Que esa maldita pirotecnia
Justo ahora deba elevarse al cielo
¿Debería pensar entonces?