Zoethoudertjes
Hilversum drie is je enige vertier
De grapjes van de deejays zijn je platvloerse plezier
En het tempo doet je werken als een ezel
Want er wordt voor gezorgd dat het pijlsnel overkomt
Je wordt zo bang als een schichtige wezel
En zelfs protesteren durf je niet eens meer met je mond
Ze hebben zoethoudertjes voor je gebouwd
Om je aandacht van het leven af te leiden
Om je te schikken in de sleur die je vertrouwt
Geleerd te denken dat de mens zonder geld moet lijden
Want wij simpele zielen kunnen toch niet vatten
Waarom de maatschappij nu eenmaal draait zoals ze draait
Dat hebben de hoge heren allemaal voor ons geregeld
En zolang je ze gelooft wordt je als maar meer genaaid
De Nederlander heeft nog nooit begrepen
Dat ie zelf ook eens iets zou moeten doen
Hij is wel zo belachelijk lui voor zijn eigen bestwil
Dat leerde ie van vader die zich de halsband om liet doen
Maar het is niet onfatsoenlijk om te stelen
Van degene die zoveel heeft dat ie er een dorp van kan onderhouden
En toch zelf maar een boterham tegelijk kan eten
De politie beschermt hen nog steeds totdat ook zij het niet meer vertrouwen
En ik vind dat het nog vrij lang duurt
Voordat iedereen erachter is gekomen
Dat een vrij volk medeplichtig is
Aan elke beslissing die er wordt genomen
De verantwoordelijkheid voor de eigen daden
Is omringd met het achterlijk bijgeloof
Dat de loonslavendrijvers alles regelen
En zo vergroten zij dagelijks de mensenkloof
Het heeft geen nut lid te zijn van een vakbond
Als je je baas niet durft te laten zitten in zijn drukste tijd
Want de leiders lachen om al die vakbondsleden
Als ze maar lid zijn raak je ze als arbeidskracht nooit meer kwijt
Want door de bond moet hij ze een paar centen meer betalen
Maar het maakt niet uit of hij 85 of 90 procent verdient
Nee, hij gunt de werker zijn extra vijf procent wel
Die heeft hij na al die onmondige jaren wel verdiend
De meeste bazen steken nooit een poot uit
Het zijn de arbeiders die een bedrijf opbouwen
En toch zijn dat altijd de laagstbetaalden
Zowel de arbeidersmannen als de -vrouwen
En zij knikken heel gedwee tegen hun superieuren
Bij wie ze zich minder voelen door hun mindere poen
En elke onrechtvaardigheid die wordt behoedzaam weggeslikt
Ze zouden het wel anders bekijken mochten ze het nog eens overdoen
De arbeider is diep ongelukkig
Hij ziet zijn krachten uitgebuit en slechts beoordeeld naar productie
Hij heeft niets meer te zeggen en wordt nukkig
Omdat hij zich achtergesteld voelt en toch is het maar een fictie
Want als hij net na de oorlog niet gedacht had
Hoe meer spulletjes om me heen hoe beter ik het krijg
Dan had hij zijn kracht en tijd nooit verkocht had aan de slavendrijver
Die hem nu verwijt dat ie brutaler is dan in de crisistijd
Men heeft de winstmakers uit hartstocht geholpen
Terwijl men dacht dat men de eigen zakken spekte
Dat ze zo verwaand en hooghartig zijn geworden
Dat ze geen traan zouden plinken als vandaag iedereen verrekte
Want de keiharde businessmentaliteit
Staat zo verschrikkelijk dicht bij de bemoeizuchtig grote staten
Die uit naam van een woord de volkeren knechten
En de mensen misbruiken als onmondige apparaten
Want de zakenman bezit geen enkel recht
Om zijn medemens wat dan ook te bevelen
En daarom koopt ie zijn prooi om met geld
Dat ie van de vroegere doodwerkers heeft kunnen stelen
En het spel van meerderen en minderen
Wordt verduiveld serieus gespeeld
De mens in de dienende functie
Is een walgelijk mensenbeeld
Maar zolang men nog roept mea culpa
Zit men tot aan de nek in de smurrie
Met het hoofd naar de tegels gebogen
Wat zijn we slecht, zwak en in a hurry
Dus richt je op
Wees trots op het leven
En durf ook eens wat te riskeren
Ook al hebben ze je thuis leren beven
Van het leven alleen zul je leren
Dus richt je op
Wees trots op het leven
En durf ook eens wat te riskeren
Ook al hebben ze je thuis leren beven
Van het leven alleen zul je leren
Dus richt je op
Dulces engaños
Hilversum tres es tu única diversión
Las bromas de los locutores son tu placer vulgar
Y el ritmo te hace trabajar como un burro
Porque se aseguran de que sea rápido
Te pones tan asustado como una comadreja nerviosa
E incluso no te atreves a protestar con la boca
Te han construido dulces engaños
Para desviar tu atención de la vida
Para conformarte con la rutina en la que confías
Aprendiste a pensar que los humanos deben sufrir sin dinero
Porque nosotros, simples mortales, no podemos entender
Por qué la sociedad gira como gira
Todo ha sido arreglado por los señores poderosos
Y mientras les creas, te siguen engañando más y más
El holandés nunca ha entendido
Que también debería hacer algo por sí mismo
Es tan ridículamente perezoso por su propio bien
Que lo aprendió de su padre que se dejó poner el collar
Pero no es incorrecto robar
De aquellos que tienen tanto que podrían mantener un pueblo
Y aún así solo pueden comer un pan a la vez
La policía los protege hasta que incluso ellos ya no confían
Y creo que aún falta mucho tiempo
Para que todos se den cuenta
De que un pueblo libre es cómplice
De cada decisión que se toma
La responsabilidad por los propios actos
Está rodeada de la superstición retrógrada
De que los esclavistas del salario lo controlan todo
Y así aumentan diariamente la brecha entre las personas
No tiene sentido ser miembro de un sindicato
Si no te atreves a dejar a tu jefe en su momento más ocupado
Porque los líderes se ríen de todos los miembros del sindicato
Si son miembros, nunca los perderán como fuerza laboral
Porque gracias al sindicato, debe pagarles unos centavos más
Pero no importa si gana el 85 o el 90 por ciento
No, le concede al trabajador su cinco por ciento extra
Después de todos esos años de sumisión merecida
La mayoría de los jefes nunca mueven un dedo
Son los trabajadores quienes construyen una empresa
Y aún así, siempre son los peor pagados
Tanto los trabajadores hombres como mujeres
Y asienten muy sumisos ante sus superiores
Con quienes se sienten inferiores por tener menos dinero
Y cada injusticia es tragada con cuidado
Lo verían de manera diferente si pudieran hacerlo de nuevo
El trabajador está profundamente infeliz
Ve cómo sus fuerzas son explotadas y solo se le juzga por su producción
Ya no tiene voz y se pone de mal humor
Porque se siente marginado y sin embargo, es solo una ficción
Porque si después de la guerra no hubiera pensado
Que cuantas más cosas tenga a mi alrededor, mejor será mi vida
Nunca habría vendido su fuerza y tiempo al esclavista
Que ahora le reprocha que sea más descarado que en tiempos de crisis
Se ha ayudado a los creadores de ganancias por pasión
Mientras creían que estaban llenando sus propios bolsillos
Se han vuelto tan arrogantes y altivos
Que no derramarían una lágrima si hoy todos murieran
Porque la mentalidad empresarial dura
Está tan cerca de los estados intromisivos y grandes
Que esclavizan a los pueblos en nombre de una palabra
Y usan a las personas como aparatos sin voz
Porque el empresario no tiene derecho alguno
Para ordenarle algo a su semejante
Y por eso compra a su presa con dinero
Que ha podido robar de los trabajadores fallecidos
Y el juego de superiores e inferiores
Se juega de manera diabólicamente seria
El ser humano en función servil
Es una imagen repugnante
Pero mientras sigan diciendo mea culpa
Estarán hasta el cuello en el fango
Con la cabeza inclinada hacia los azulejos
Qué malos, débiles y apurados somos
Así que levántate
Orgulloso de la vida
Y atrévete a arriesgar algo
Aunque en casa te hayan enseñado a temblar
Solo aprenderás de la vida
Así que levántate
Orgulloso de la vida
Y atrévete a arriesgar algo
Aunque en casa te hayan enseñado a temblar
Solo aprenderás de la vida
Así que levántate