Asielzoeker
Even oud als ik maar geboren in de verkeerde staat
Zit hij op de rand van zijn bed in een oud internaat
Ontheemd tussen de weilanden, de koeien en de goudse kaas
Als een hond die in een kennel zit te wachten op een nieuwe baas
En ik die altijd aan de goeie kant wil staan
Neem zijn aanbod voor een koffie met twee handen aan
En zo luchtig als maar mogelijk en op mijn allertolerantst
Vraag ik als ik naast hem zit of ie het koud vindt in Nederland
Er is alleen een pingpong-tafel
In een zaal zonder behang
Een TV, een kantine
En een eindeloze gang
refr.:
Oh Amandla amandla aweto Afrika yebo
Oh Amandla amandla aweto Afrika yebo
En zo zitten wij een tijd op de rand van zijn bed
En zijn verhaal is even treurig als de koffie die hij zet
En ik, ik zwijg maar wat want veel te zeggen weet ik niet
Met mijn engagement voor een dag klinkt het altijd hypocriet
Hij op de vlucht voor een oorlog die niet voorbij wil gaan
En ik op zoek naar wat oorlog in mijn bestaan
En pas als hij naar de zaal moet om te eten kan ik gaan
Met een brok in mijn keel maar blij dat ik vandaag iets goeds heb gedaan
Er is alleen een pingpong-tafel
In een zaal zonder behang
Een TV, een kantine
En een eindeloze gang
refr.
Buscador de asilo
Tan viejo como yo pero nacido en el estado equivocado
Él está sentado en el borde de su cama en un antiguo internado
Desplazado entre los campos, las vacas y el queso gouda
Como un perro que espera en una perrera por un nuevo dueño
Y yo que siempre quiero estar del lado correcto
Acepto su oferta de café con ambas manos
Y tan ligero como sea posible y en mi máxima tolerancia
Le pregunto si tiene frío en los Países Bajos cuando estoy a su lado
Solo hay una mesa de ping-pong
En una sala sin papel tapiz
Una televisión, una cafetería
Y un pasillo interminable
Estribillo:
Oh Amandla amandla aweto África sí
Oh Amandla amandla aweto África sí
Y así pasamos un tiempo en el borde de su cama
Y su historia es tan triste como el café que prepara
Y yo, yo simplemente guardo silencio porque no sé qué decir
Con mi compromiso de un día siempre suena hipócrita
Él huyendo de una guerra que no termina
Y yo buscando algo de guerra en mi existencia
Y solo cuando tiene que ir a la sala a comer puedo irme
Con un nudo en la garganta pero contento de haber hecho algo bueno hoy
Solo hay una mesa de ping-pong
En una sala sin papel tapiz
Una televisión, una cafetería
Y un pasillo interminable
Estribillo