395px

Eransa de Manduku

Assol Garcia

Eransa Di Manduku

Olé brasu di férru, olé petu di bronze
A! Xavier di Sidália, di forsa i di koráxe
Balenti ten se fama, grandiozu ten subérba
Tudu fidju parida dja kre ten se gulória
Tonton di nho Fidel, furtuna ki da-l nómi
Nho Fransisku di Arkanja, trabadju ki da-l ónra

Olé olé olé, lelé
Olé olé olé, lelá

Ka ten béntu sen ténpu
Ka ten fumu sen braza
Ka ten noti sen dia
Mudjer ka ten so feia
Dja N kre odja mulata di Santa Filuména
Pa N fra-l ma arka bédju ka ta farta barata
N subi na Monti Grandi, N pasa na Monti Largu
N txiga na Txada Furna na pe di nha kretxeu
El da-m baxinha berdi di txon di stansia Róki
Ku rakexon di kabra di pastor di Monti Grandi

Olé olé olé, lelé
Olé olé olé, lelá

N striba noti manxê, nha kodê ka dixa-m
Kel ki N pidi, el ka da-m
Ten, ten, ka ten, ka ten
Sin gó ki e própi zanga, ma fórti poku sórti
Na ka Nhonho di Dónu, N ta kaba ku maróska
N ta ba ka Dotorin pa ba fazê-m tarladu
Pa N korta tudu mal ku anzol di bruxaria
O, nha madrinha lua, nha torna da-m benson
Sima nha ba, nha xa-m, nha ben, nha torna atxa-m

Olé olé olé, lelé
Olé olé olé, lelá

Sima nho Digudjadu, laskadu i ralaxadu
Ki nanse ta rasmunga, ki morê ta kramuxa
É mi k'é rei di mundu ki ben pa simentera
Na Piku o na Musteru, N ka fartadu ruspetu
É mi ki é Djarfogeru na sangi i na tutanu
Eránsa di Manduku, di nho Pedru Kardos

Olé olé olé, lelé
Olé olé olé, lelá

Eransa de Manduku

¡Olé, brazo de hierro, olé, pecho de bronce!
¡A! Xavier de Sidália, de fuerza y de coraje.
Valiente tiene su fama, grandioso tiene su orgullo.
Todo hijo parido ya quiere tener su gloria.
Tío de don Fidel, fortuna que le da nombre.
Don Francisco de Arkanja, trabajo que le da honor.

¡Olé, olé, olé, lelé!
¡Olé, olé, olé, lelá!

No hay tiempo sin viento,
No hay humo sin brasas.
No hay noche sin día,
Mujer no es tan fea.
Ya quiero ver a la mulata de Santa Filomena,
Para no quedarme en la cama vieja que no me aburre.
Subí a la Montaña Grande, pasé por la Montaña Larga,
Llegué a la Chada Furna a los pies de mi casita.
Ella me da una bajada verde de tontería Róki,
Con el relajo de la cabra del pastor de Montaña Grande.

¡Olé, olé, olé, lelé!
¡Olé, olé, olé, lelá!

Escribo en la noche, mi codo no me deja,
Lo que pido, no me lo da.
Ten, ten, no hay, no hay.
Sin que sea propia rabia, pero fuerte poco sale.
En la casa de don Nhonho, termino con maróska.
Voy a ver al Doctor para que me haga un tarladu.
Para cortar todo mal con anzuelo de brujería.
Oh, mi madrina luna, mi regreso me da bendición.
Como mi padre, mi madre, mi bien, mi regreso me abraza.

¡Olé, olé, olé, lelé!
¡Olé, olé, olé, lelá!

Como don Digudjadu, relajado y tranquilo,
Que nadie se asuste, que el muerto se revuelca.
Soy yo quien es rey del mundo que viene a cimentar.
En Piku o en Musteru, no me falta respeto.
Soy yo quien es Djarfogeru en sangre y en tutano.
Eránsa de Manduku, de don Pedro Kardos.

¡Olé, olé, olé, lelé!
¡Olé, olé, olé, lelá!

Escrita por: