Miten Kävikään
Yläaste jotain vuonna kaks tuhat, takapulpetis luokkaa hassutan. kuolen naurun taas, mut yks jota en voi vastustaa.
Istuu mun edessä farkuissa, mun silmät sen takataskuissa. ne laskee laskuja, mun mieles on jotain aivan muuta...
Lähellä mut kaukana, ainoa jota en saa nauramaan. sen mutsi käski sitä pysyy munlaisista kaukana.
Sen faijaki vetäis kai turpaan mua, jos saisin sen tyttären hurmattua. rakkaus ei oo samettii, se on tunteit, tuskaa ja lunta tupaan.
Miten kävikään, miten kävikään.
Matkaan mutkia mahtuu, jokainen loppu oli joskus alku.
Miten kävikään, miten kävikään.
Matkaan mutkia mahtuu, jokainen loppu oli joskus alku.
Mä en saanu sua koskaan kiinni, sä juoksit karkuun.
Mä en saanu sua koskaan kiinni, sä juoksit karkuun.
Sä valitsit valopään, volvon ja rivitalon pään. susikoiran ja kolme kersaa, parisataa tonnia velkaa.
Vuodet ei kohdellukaa parhaal mahdollisel taval, kieron it-insinöörin vaimo ei oo itsevarma.
Palataan ajas takas taas, mä vannoin et mä rakastan. se sano et et oot löytäny jotakin paljon parempaa.
Jonku joka lukee lakii eikä tumpeloi, se kohottaa sen numeroit, eikä aina vaan unelmoi.
Miten kävikään, miten kävikään.
Matkaan mutkia mahtuu, jokainen loppu oli joskus alku.
Miten kävikään, miten kävikään.
Matkaan mutkia mahtuu, jokainen loppu oli joskus alku.
Mä en saanu sua koskaan kiinni, sä juoksit karkuun.
Mä en saanu sua koskaan kiinni, sä juoksit karkuun.
Esiinnyin kotipaikkakunnal, tupa täyteen aika hurjaa. etsin sua keikan ajan, päätit kai feidata taas.
Sä oot himas meikit levällään, lattial selällään lasinsirujen keskel kiroot sun nykyistä elämääs, vaik kuori on kunnossa.
Miten kävikään, miten kävikään.
Matkaan mutkia mahtuu, jokainen loppu oli joskus alku.
Miten kävikään, miten kävikään.
Matkaan mutkia mahtuu, jokainen loppu oli joskus alku.
Mä en saanu sua koskaan kiinni, sä juoksit karkuun.
Mä en saanu sua koskaan kiinni, sä juoksit karkuun.
Mä en saanu sua koskaan kiinni, sä juoksit karkuun.
Mä en saanu sua koskaan kiinni, sä juoksit karkuun.
¿Cómo terminó?
En la secundaria, algo en el año dos mil, en el último pupitre, clase de payasadas. Me muero de risa de nuevo, pero hay uno al que no puedo resistir.
Se sienta frente a mí con jeans, mis ojos en sus bolsillos traseros. Calcula ecuaciones, mi mente está en algo completamente diferente...
Cerca pero lejos, el único al que no puedo hacer reír. Su mamá le dijo que se mantuviera lejos de mi tipo.
Su papá probablemente me golpearía si lograra conquistar a su hija. El amor no es de terciopelo, son emociones, dolor y nieve en la casa.
¿Cómo terminó, cómo terminó?
En el camino hay obstáculos, cada final fue alguna vez un comienzo.
¿Cómo terminó, cómo terminó?
En el camino hay obstáculos, cada final fue alguna vez un comienzo.
Nunca pude atraparte, siempre corrías lejos de mí.
Nunca pude atraparte, siempre corrías lejos de mí.
Elegiste al cabeza hueca, al Volvo y la casa adosada. Al perro guardián y tres niños, doscientos mil en deudas.
Los años no te trataron de la mejor manera, la esposa del ingeniero informático retorcido no es segura de sí misma.
Volviendo atrás en el tiempo, juré que te amaba. Dijo que encontraste algo mucho mejor.
Alguien que lee leyes y no se equivoca, que eleva sus calificaciones y no solo sueña.
¿Cómo terminó, cómo terminó?
En el camino hay obstáculos, cada final fue alguna vez un comienzo.
¿Cómo terminó, cómo terminó?
En el camino hay obstáculos, cada final fue alguna vez un comienzo.
Nunca pude atraparte, siempre corrías lejos de mí.
Nunca pude atraparte, siempre corrías lejos de mí.
Me presenté en mi ciudad natal, la casa llena, bastante salvaje. Te busqué durante el concierto, supongo que decidiste evadirme de nuevo.
Estás en casa con el maquillaje desordenado, en el suelo entre fragmentos de vidrio, maldices tu vida actual, aunque la apariencia esté bien.
¿Cómo terminó, cómo terminó?
En el camino hay obstáculos, cada final fue alguna vez un comienzo.
¿Cómo terminó, cómo terminó?
En el camino hay obstáculos, cada final fue alguna vez un comienzo.
Nunca pude atraparte, siempre corrías lejos de mí.
Nunca pude atraparte, siempre corrías lejos de mí.
Nunca pude atraparte, siempre corrías lejos de mí.
Nunca pude atraparte, siempre corrías lejos de mí.