Vaarwel mijn zoete lief
Vaarwel, vaarwel, mijn zoetelief
Vaarwel en wees getroost
Ik moet al voor een jaar of drie
Gaan varen naar de Oost
Kom neem nu deze ring van mij
En steek die aan uw hand
Ten teken dat ik denk aan u
Daar in dat verre land
Want daar aan Soerabaja's kust
Zie ik u niet, mijn lief
Ik schrijf uit iedere havenstad
Zo menig lange brief
Drie jaren blijft geen mens alleen
Geen man en ook geen vrouw
Maar waar dan ook mijn lijf mag zijn
Mijn hart blijft steeds bij jou
Als ginds de hemel donker wordt
Daar boven Penningsveer
Dan loop ik haast alle dagen
Den dijk al op en neer
Ik denk aan u, mijn lieve man
Dat u de Heer behoed'
Want op d'oceaan moest je varen gaan
Zoals een zeeman doet
De mulder, boer en timmerman
Die liggen op een oor
Terwijl wij, arme drommels hier
Moeten ploegen de diepen door
De officiers bevelen ons
In naam der Compagnie
Klimmen wij in 't want
Voor het vaderland
En Koning Willem Drie
Maar eens, dan keert ons scheepje terug
Met rijke buit belaan
Dan kunnen wij naar vrouw en kind
En naar onze meisjes gaan
We drinken bier en brandewijn
En roepen luid: hoezee
En als ons geldje is verdaan
Gaan wij aanstonds terug naar zee
Leb wohl, meine süße Liebe
Leb wohl, leb wohl, meine süße Liebe
Leb wohl und sei getröstet
Ich muss schon seit drei Jahren
In den Osten segeln
Komm, nimm jetzt diesen Ring von mir
Und steck ihn an deine Hand
Als Zeichen, dass ich an dich denke
Dort in diesem fernen Land
Denn dort an der Küste von Surabaya
Sehe ich dich nicht, meine Liebe
Ich schreibe aus jeder Hafenstadt
So viele lange Briefe
Drei Jahre bleibt kein Mensch allein
Kein Mann und auch keine Frau
Doch wo auch immer mein Körper sein mag
Mein Herz bleibt stets bei dir
Wenn dort der Himmel dunkel wird
Über Penningsveer
Dann gehe ich fast jeden Tag
Den Deich auf und ab
Ich denke an dich, mein lieber Mann
Dass der Herr dich behüte
Denn auf dem Ozean musstest du segeln
Wie ein Seemann es tut
Der Müller, Bauer und Zimmermann
Die liegen alle in der Ruh
Während wir, arme Tropf hier
Die Tiefen durchpflügen müssen
Die Offiziere befehlen uns
Im Namen der Kompanie
Klettern wir in die Takelage
Für das Vaterland
Und König Wilhelm III
Doch eines Tages kehrt unser Schiff zurück
Mit reicher Beute beladen
Dann können wir zu Frau und Kind
Und zu unseren Mädchen gehen
Wir trinken Bier und Branntwein
Und rufen laut: Hurra
Und wenn unser Geld ausgegeben ist
Gehen wir sofort zurück zur See