395px

Sólveig de Miklabær

Astrikos Katoikos

Miklabæjar-Sólveig

Vetrarmyrkur lá um sveitir
Vindur barði Miklabæ
Sólveig bar sitt böl í brjósti
Beisk var hennar ævileið

Oddur þjónaði við kirkju
Ástin varð að þungri raun
Mannamál og meinlegir dómar
Mörkuðu hennar æviskeið

Septembernóttin sökk í sortann
Svartviðri gekk yfir tún
Sólveig hvarf frá bæ og byggð
Síðan sást hún aldrei meir

Leitað var um mó og mela
Mýrar, gil og grýtta slóð
Hvorki fundust lík né leiði
Leyndin ein við tímann stóð

Miklabæjar-Sólveig
Hvert lá leið þín þessa nótt?
Miklabæjar-Sólveig
Hvað varð hulið, hvað fór hljótt?

Gröf þín fannst ei, gáta stóð
Enginn þekkti hinstu slóð
Konan hvarf úr heimi manna
Sögnin ein varðveitti hana

Sagnir færðu hana að veginum
Föla þar í vetrarkvöld
þar sem Oddur reið till bæjar
Óttinn festi þar sitt veld

Örlög hennar enginn þekkti
Engin slóð varð mönnum ljós
Árin ófu ugg úr sögnum
Óvissan varð þeirra rót

Þegar Oddur fannst þar látinn
Fékk sú saga aukið vald
Gamall uggur gróf sér dýpra
Festi rætur, varð að arf

Hefnd var eignuð horfinni konu
Hennar sök varð sögð sem sönn
Konan vék úr minni manna
Vofan tók þar hennar sess

Miklabæjar-Sólveig
Hvert lá leið þín þessa nótt?
Miklabæjar-Sólveig
Hvað varð hulið, hvað fór hljótt?

Gröf þín fannst ei, gáta stóð
Enginn þekkti hinstu slóð
Konan hvarf úr heimi manna
Sögnin ein varðveitti hana

Árin hlóðu sögn a sögu
Samt var konan sjálf a braut
Fólkið mundi vofuna betur
Heldur en hennar jarðnesk þraut

Óttinn eignaðist sitt líf
Orðrómurinn varð að dómi
Sólveig hvarf, en sagan lifði
Seig í skagfirskum rómi

Miklabæjar-Sólveig
Enn er spurt um þessa nótt
Miklabæjar-Sólveig
Örlög þín fóru með þér hljótt

Gröf þín fannst ei, gáta stóð
Glataðist þín hinsta slóð
Kona hvarf í Skagafirði
Vofan varð það sem eftir var

Sólveig de Miklabær

La oscuridad invernal cubría los campos
El viento azotaba Miklabær
Sólveig guardaba su pena en el pecho
Amarga era su senda eterna

Oddur servía en la iglesia
El amor se volvió una dura realidad
Las palabras de los hombres y crueles juicios
Marcaron su camino en la vida

La noche de septiembre se hundió en la negrura
Una tormenta oscura pasó sobre el campo
Sólveig desapareció de la aldea y el hogar
Desde entonces nunca más se la vio

Se buscó por los pantanos y colinas
En ciénagas, barrancos y caminos pedregosos
No se encontraron cuerpos ni tumbas
Solo el secreto permanecía con el tiempo

Sólveig de Miklabær
¿A dónde te llevó esta noche?
Sólveig de Miklabær
¿Qué quedó oculto, qué se fue en silencio?

Tu tumba no fue hallada, el enigma persistió
Nadie conocía tu última senda
La mujer desapareció del mundo de los hombres
Solo la leyenda la preservó

Las historias la llevaron al camino
Oculta allí en la noche invernal
Donde Oddur cabalgaba hacia la aldea
El miedo se afianzó en su reino

Nadie conocía su destino
Ninguna senda fue clara para los hombres
Los años tejieron temor de las historias
La incertidumbre se convirtió en su raíz

Cuando Oddur fue encontrado muerto
Esa historia ganó más poder
Un viejo temor se hundió más profundo
Echó raíces, se convirtió en herencia

La venganza fue atribuida a la mujer desaparecida
Su culpa fue contada como verdad
La mujer se desvaneció de la memoria de los hombres
La sombra ocupó su lugar

Sólveig de Miklabær
¿A dónde te llevó esta noche?
Sólveig de Miklabær
¿Qué quedó oculto, qué se fue en silencio?

Tu tumba no fue hallada, el enigma persistió
Nadie conocía tu última senda
La mujer desapareció del mundo de los hombres
Solo la leyenda la preservó

Los años acumularon historias sobre historias
Sin embargo, la mujer misma se perdió
La gente recordaba mejor la sombra
Que su sufrimiento terrenal

El miedo adquirió vida propia
El rumor se convirtió en juicio
Sólveig desapareció, pero la historia vivió
Persistió en el eco de Skagafjörður

Sólveig de Miklabær
Aún se pregunta por esta noche
Sólveig de Miklabær
Tu destino se fue contigo en silencio

Tu tumba no fue hallada, el enigma persistió
Se perdió tu última senda
La mujer desapareció en Skagafjörður
La sombra se convirtió en lo que quedó.

Escrita por: Astrikos Katoikos