Rashinban
いつわりのこのばしょで
Itsuwari no kono basho de
よあけをまちつづけた
Yoake wo machi tsuzuketa
とおくとおくあの日みたそらのように
Tooku tooku ano hi mita sora no you ni
きぼうなんてたわのとわ
Kibou nante tawa no towa
わすれたふりしたけど
Wasureta furishita kedo
とおくとおくあの日みたゆめのように
Tooku tooku ano hi mita yume no you ni
ただいにをしたいこぼれをしたじだいのなかで
Tadai ni wo shitai kobore wo shita jidai no naka de
ぼくらのこのこきゅうときえないいたみの
Bokura no kono kokyuu to kienai itami no
うみなりがこえをけさって
Umi nari ga koe wo kesatte
くらやみがまいようさいがって
Kurayami ga maiyou saigatte
あかりとぼすはかないこころきえないように
Akari tobosu hakanai kokoro kienai you ni
コンパスだけをたよっていた
Compass dake wo tayotte ita
きみのすがたをしんじていた
Kimi no sugata wo shinjite ita
ここにたちながらみえないみらいをさがしてる
Koko ni tachi nagara mienai mirai o sagashiteru
かざまにのせてみた
Kazamani ni nosete mita
ためいきのかなしみを
Tameiki no kanashimi wo
とおくとおくそらたかくとどくように
Tooku tooku sora takaku todoku you ni
いまきみにつたえたいうまれをしたひとすべてが
Ima kimi ni tsutaetai umare wo shita hito subete ga
たしかにおやいていくきれないきせきを
Tashika ni oyaite yuku kirenai kiseki wo
あらなみがとおくすいさって
Aranami ga tooku suisatte
あざやけがまえにひろがって
Azayake ga mae ni hirogatte
むねにひらかったかなるおもいしずまぬように
Mune ni hirakatta kanaru omoi shizumanu you ni
こどくはやみにすてさった
Kodoku wa yami ni sutesatta
ひかりがぼくのすついこんだ
Hikari ga boku no sutsuikonda
てをかざしながらはるかなみらいをさがしてる
Te wo kazashi nagara haruka na mirai wo sagashiteru
いまきみにつたえたい
Ima kimi ni tsutaetai
うみなりがこえをけさって
Umi nari ga koe wo kesatte
くだやみがまいようさいがって
Kudayami ga maiyou saigatte
あかりとぼすはかないこころきえないように
Akari tobosu hakanai kokoro kienai you ni
コンパスならもうすてさった
Compass nara mou sutesatta
うみだしたあしはしっていた
Umi dashita ashi wa shitte ita
ゆびさきにふれたはてないみらいをさがしてる
Yubisaki ni fureta hatenai mirai wo sagashiteru
みらいをさがしてる
Mirai wo sagashiteru
Rashinban
In deze plek vol leugens
Wachtte ik op de dageraad
Ver weg, zoals de lucht die ik op die dag zag
Hoop is een eeuwige keten
Ik deed alsof ik het vergeten was
Ver weg, zoals de dromen die ik op die dag zag
In deze tijd waarin ik wil terugkeren, viel het verleden
Onze adem en de pijn die niet verdwijnt
De zee verstomde de stemmen
De duisternis danste en verstoorde
Zodat mijn vluchtige hart niet zou verdwijnen
Ik leunde alleen op de kompas
Ik geloofde in jouw verschijning
Terwijl ik hier sta, zoek ik naar een toekomst die ik niet kan zien...
Ik probeerde het op de wind te dragen
De droefheid van een zucht
Ver weg, zodat het de hoge lucht kan bereiken
Nu wil ik je vertellen, dat alle mensen die geboren zijn
Zeker de wonderen koesteren die niet kunnen breken
De ruwe golven stromen ver weg
De felle kleuren breiden zich voor me uit
Zodat de gevoelens die in mijn hart opkwamen niet zullen zinken
De eenzaamheid heeft de duisternis weggegooid
Het licht drong door in mij
Terwijl ik mijn handen opsteek, zoek ik naar een verre toekomst...
Nu wil ik je vertellen...
De zee verstomde de stemmen
De duisternis danste en verstoorde
Zodat mijn vluchtige hart niet zou verdwijnen
Als het alleen een kompas was, had ik het al weggegooid
De voeten die de zee raakten wisten het
Ik zoek naar een toekomst die de vingertoppen aanraakt...
Ik zoek naar de toekomst...