Kerguelen Vortex
あしたにいけないひと おとといにきたるひと
Ashita ni ikenai hito ototoi ni kitaru hito
いますぐにはなすなら きおくをほかんして
Ima sugu ni hanasu nara kioku wo hokan shite
ネットワークにはなさいで よっつみまんのもだえにたえだえ
Nettowaaku ni hanasai de yottsu miman no modae ni taedae
ぐるっとてんじて かやのそととそっととくのがしゅみでした
Gurutto tenjite kaya no soto to sotto toku no ga shumi de shita
あのこはじょうげさゆう かぎゃくのち
Ano ko wa jougesayuu kagyaku no chi
それでもこのせかいで やくそくがほしいだけ
Soredemo kono sekai de yakusoku ga hoshii dake
時分岐が推寄されて感傷するアンチまたぁ
Toki bunki ga suiyoserarete kanshou suru anchi mataa
またここに戻れたらね無形に永遠にそばに
Mata koko ni modoretara ne mukei ni towa ni soba ni
四十九度の荒れた空
Yon juu ku do no areta sora
歪んだ雲を見て祖父母を思い出す
Yuganda kumo wo mite sofubo wo omoidasu
そこには何があるか教えてよ
Soko ni wa nani ga aru ka oshiete yo
答えはボーダーレス ダンス ホール エンドレス
Kotae wa boodaaresu dansu hooru endoresu
あしたにいけないひと おとといにきたるひと
Ashita ni ikenai hito ototoi ni kitaru hito
かんしょくはめいせきむまれにみるじこそうじ
Kanshoku wa meisekimu mare ni miru jiko souji
さそういしをはくしにもっともきょだいなちからと
Sasou ishi wo hakushi ni motto mo kyodai na chikara to
よからぬよかんをかたてにとびこむと
Yokaranu yokan wo katate ni tobikomu to
よんじゅうはちどのふいよるど
Yon juu hachi do no fuiyorudo
いわはだをみてそふぼをおもいだす
Iwahada wo mite sofubo wo omoidasu
このみはぜんごさんぜかがくのち
Kono mi wa zengo sanze kagaku no chi
したらばそのきょくちでやくそくがほしいだけ
Shitaraba sono kyokuchi de yakusoku ga hoshii dake
Kerguelen Vortex
Mensen die morgen niet kunnen gaan, mensen die eergisteren kwamen,
Als je nu wilt praten, bewaar dan je herinneringen.
Praat niet via het netwerk, weersta de pijn van vierhonderdduizend,
Draai rond en het was mijn hobby om stilletjes de schuilplaats te ontrafelen.
Dat meisje is een mix van hoog en laag,
Toch wil ik in deze wereld alleen maar een belofte.
De tijdsplitsing wordt aangedrongen, de anti-sentimenten weer,
Als ik hier weer terug kan komen, ongrijpbaar, voor altijd dichtbij.
De woeste lucht van negenendertig graden,
Als ik de vervormde wolken zie, denk ik aan mijn grootouders.
Wat is daar te vinden? Vertel het me,
Het antwoord is grensloos, dans, hal, eindeloos.
Mensen die morgen niet kunnen gaan, mensen die eergisteren kwamen,
De sensatie is een zeldzaam zelfreinigend fenomeen.
Als je de uitnodigende steen in de hand hebt, met de grootste kracht,
Spring dan met een onheilspellende voorgevoel,
De veertigste verdieping van de verlaten nacht,
Als ik de rotsen zie, denk ik aan mijn grootouders.
Dit lichaam is een mengelmoes van verleden en toekomst,
Dus wil ik alleen maar een belofte op die plek.