Fallen Leaves
Az ősz átka mindent felemésztett
A fák koronái a földön enyésznek
Megsárgult, elhalt Lombok
Arany tengerben várják a holnapot
Várnak és várnak az örök magányra
De a szél viszi őket az ismeretlen tájra
Idegen földre és idegen tájra
Nem jutnak el az örök halálba
Némán hangtalanul
Ködként foszlik szét ez az élet
Mint az elszáradt levél
Mely egy őszi estén
Örökre a földre hull
Betemet mint a frissen leesett hó
Elrejtve és elfeledve
Az ősz átka mindent elér
Végtelen álmokat tép szét
Az ébredést viszi magával
Az örök homály birodalmába
Fáklyát gyújt az elveszett világban
Fényt visz az átkozott ingoványba
Félelemtől reszket a csend
De soha nem pusztult eddig még el
Farkasok üvöltik a hajnal hangját
Fátyolos éjt köddé változtatják
A nappalt dicsőítik az éjjelek után
Mert nem némasággal várják a mát
És végül itt maradsz a sötét pagonyban
Mert várnod kell míg félsz
A végső őszi éjtől
Vallende Bladeren
De vloek van de herfst heeft alles verzwolgen
De kruinen van de bomen vergaan op de grond
Vergeeld, dode bladeren
Wachten in een gouden zee op de morgen
Ze wachten en wachten op de eeuwige eenzaamheid
Maar de wind voert ze naar onbekend terrein
Naar vreemd land en onbekende streken
Ze bereiken de eeuwige dood niet
Stil en geluidloos
Vergaat dit leven als mist
Als een verdorde blad
Dat op een herfstavond
Voor altijd naar de grond valt
Bedekt als verse gevallen sneeuw
Verborgen en vergeten
De vloek van de herfst bereikt alles
Scheurt eindeloze dromen uiteen
Het brengt de ontwaking mee
Naar het rijk van eeuwige duisternis
Steekt een fakkel aan in de verloren wereld
Brengt licht in het vervloekte moeras
De stilte trilt van angst
Maar is nog nooit vergaan tot nu toe
Wolven brullen de klank van de dageraad
Veranderen de nevelige nacht in mist
Eren de dag na de nachten
Want ze wachten de morgen niet in stilte
En uiteindelijk blijf je hier in het donkere woud
Want je moet wachten tot je bang bent
Voor de laatste herfstnacht